Al mijn hele leven ben ik er heel gedreven in geweest. Ik wist ze heel natuurlijk en overtuigend te brengen. Niet alleen naar anderen, maar ook naar mezelf toe.

Ik ging er in geloven.

Zo ongeveer twaalf jaar na mijn afstuderen begon het steeds meer te wringen op werkgebied. Ik had baan na baan. De een wat langer, de ander korter, de ene best leuk, de ander verschrikkelijk. Ooit zou ik gaan doen wat ik wilde doen, maar ik moest eerst meer ontdekken.

Het waren allemaal smoesjes en ik kwam er langzaamaan achter dat ze me helemaal niet hielpen. Ze zorgden er juist voor dat ik dingen niet deed.

Dingen die ik wilde, maar die ik eigenlijk een beetje eng vond. Of waarvan ik bang was dat ze niet zouden lukken. Ik wist niet zeker of ik het wel kon. Er waren vast anderen die het beter konden. Ik moest eerst dingen beter kunnen, dan kon ik gaan doen wat ik wilde. 

Door het opzetten van mijn eigen onderneming in 2010 ben ik veel onder ogen gaan zien. Ik moest wel, wilde ik het enige kans van slagen geven. Mede door onder meer gesprekken met mede- (startende) ondernemers, het volgend van een NLP-training en het lezen van diverse ondernemers- en marketingboeken ben ik er stapje voor stapje achter gekomen welke smoesjes ik me in de loop der jaren eigen had gemaakt. 

Ik geloof dat je anderen het beste kan helpen met het doen van iets waar je zelf goed in bent. Ik ben goed in het verzinnen van smoesjes. En kom door mijn werk en daarbuiten veel mensen tegen die dat ook hebben. En ook op een punt zijn aanbeland dat ze er klaar mee zijn. Dat het begint te wringen. Dat het niet meer voor ze werkt.

Door er zo bewust met mijn werk mee bezig te zijn, hou ik mezelf continu een spiegel voor. En daar ben ik erg blij mee, want zo hou ik mezelf in beweging. 

Ik herken smoesjes steeds beter bij mezelf, en daardoor ook bij anderen. En zo kan ik anderen helpen. Door een spiegel voor te houden. En ze bewust te maken van wat ze zichzelf wijsmaken om maar niet de volgende stap te zetten. 

Wil jij aan de slag met je smoesjes?
Boek dan een prikkel-uur of een prikkel-traject bij me. Ik breng dan met jou in kaart waar je knelpunten liggen, waarom je aarzelt, wat je smoesjes zijn. En prikkel je om in actie te komen.
Of geef je op voor de workshop 'Wat wil ik nou écht? En nu aan de slag!'. Hier ga je al schrijvend en vertellend aan de slag met vragen.

Mijn manier van ondernemen is gebaseerd op: weten waar ik goed in ben, waar ik blij van word en waar anderen mee geholpen zijn. En dat op elkaar afstemmen. 

Ik heb er ongeveer 12 jaar aan banen, baantjes, vrijwilligerswerk voor nodig gehad om op het punt te komen dat ik weet waar ik goed in ben. 

En het blijft een constante zoektocht. 

Er zijn dagen en weken dat alles als vanzelf lijkt te gaan.
En er zijn dagen en weken dat alles me moeite kost en ik ga twijfelen. 

Wat wil ik? Word ik hier nog steeds blij van? Hoeveel vind ik mezelf waard? Wat hebben anderen voor mij en mijn diensten over? Past dit echt bij mij? Breng ik over wat ik bedoel? Wat is een goede volgende stap? Wie is hier mee geholpen? Voelt dit goed? Krijg ik hier energie van? 

Ik word soms best moe van dit constante gezoek en tegelijkertijd weet ik dat dit de manier is waarop het voor mij het beste werkt. En uiteindelijk kan ik alleen zo ook anderen het beste verder helpen.

Het is mijn manier om scherp te blijven en dicht bij mezelf en wat ik doe te blijven staan.

De afgelopen week ben ik bezig geweest met het bedenken van mijn ondernemingsplannen voor dit jaar. Tot nu toe deed ik alles zoals het kwam en zich aandiende, en daar redde ik het steeds mee. Zo doe ik dat al mijn hele leven eigenlijk. Ik doe, ontdek, ervaar, kies en zet weer een stap.
Het leek me alleen goed en nuttig om dit jaar meer een plan te hebben. Een richting, een doel.

Naar aanleiding van het boek Business Model Generation had ik een canvas gemaakt, en daarop post-its geplakt die ondere gaan over mijn (mogelijke) producten, klantenrelaties, doelgroepen, inkomsten, kosten, belangrijkste werkzaamheden. Maar ik bleef een beetje hangen.

Ook ben ik aan de slag gegaan met de opdrachten uit het e-book Start vanuit je hart. Het boek spreekt me erg aan. Het is goed en energiek beschreven en er staan mooie voorbeelden in. Maar toen ik bij de opdracht kwam waar ik hoofd- en bij-producten moets opschrijven, bleef ik hangen. Werd er sjaggerijnig van.

Gisteren had ik een ondernemersmeeting met Lennard, Lieke, Sigrid en Lisette. Iedereen kende minimaal een iemand, maar niemand kende iedereen. We hebben een paar uur gepraat over onze ondernemersplannen voor 2012, het grootste succes dat we wilden behalen, waar we hulp bij nodig hadden, wat we te bieden hebben en hoe we ervoor zorgen dat we onze comfort zone verlaten. Ondertussen stelden we elkaar vragen en gaven we elkaar tips en opmerkingen. Wat was dat een bijzondere samenkomst! Een mooie en gezellige synergie tussen vijf mensen die samen waren gekomen, om te delen. Ik dacht volop met de anderen mee en wist ze door vragen een stapje verder te brengen.  
Tot ik zelf aan de beurt was met mijn plannen. Ik vertelde wat ik al had bedacht. Probeerde te bedenken welke doelgroep er het beste bij mij past. En ook hier bleef ik hangen. Ik wist het gewoon niet zo goed.

Zoals dat kan gaan met momenten die belangrijk zijn, weet ik niet precies in woorden weer te geven wat er toen allemaal is gezegd. Ik weet wel dat het me raakte, dat er iets in mij keihard werd getriggerd. 
De essentie die ik heb onthouden, is dat als ik zelf meer ben wie ik ben en meer doe wat ik werkelijk voel, dat ik dan de klanten ga vinden die bij mij passen. En tegelijk kunnen zij mij dan beter vinden. 

Ineens werd me duidelijk waarom ik al dagen bleef hangen terwijl ik bezig was met mijn ondernemingsplannen van dit jaar. Ik was voornamelijk aan het bedenken. Aan het redeneren. In plaats van te voelen en te ervaren wat er is. Wat er werkt. Wat er van nature bij me past.

Na de meeting dacht ik ineens aan het zielskaartje dat ik die ochtend via twitter had laten trekken. Ik las het nogmaals en besefte me al glimlachend hoe precies deze bleek te kloppen. Het is tijd om minder te denken en meer te voelen. En erin te geloven dat je ook op deze manier zaken kan doen. 

Als jij vanuit jouw eigen kracht en intentie werkt, zie je alles zoals het is en niet zoals het volgens jou zou moeten zijn.

In 2011 is er op zakelijk gebied veel gebeurd. 
In willekeurige volgorde, mijn Top 10:

Op 24 januari was de eerste Waarmaakdag, in Nijmegen. In totaal zijn er dit jaar 8 met open inschrijving geweest (in Nijmegen, Doetinchem, Leeuwarden, Groningen en Enschede) en staan er alweer twee in de planning in 2012.

Via de Tientjes Academie heb ik dit jaar de training NLP Practitioners gevolgd. Een intensief, leuk, verhelderend en mooi traject waar ik veel heb geleerd, over mezelf en communiceren. Meer hierover in deze blogpost. In 2012 ga ik verder met de Masterpractitioner. 

In dit jaar ben ik meer foto's gaan maken. En delen. Zoals de serie 'sta een stil en kijk om je heen'. Daar wil ik volgende jaar zeker verder mee aan de slag. 

Gedurende het jaar heb ik via de mailvragen van Karin Ramaker meegeschreven aan  het boek 'Opkrabbelen. Nadat je op je bek bent gegaan'. Een paar weken geleden was het boek gedrukt en heb ik een exemplaar gekregen. Raar en leuk om mijn naam en alles wat ik heb geschreven zo gedrukt te zien staan!

Al zolang ik me kan herinneren kom ik mensen tegen die denken dat het niet mogelijk is om geld te verdienen met het doen van wat je leuk vindt. Ik denk van wel en kom ook steeds meer mensen tegen die dat doen. Ter inspiratie plaats ik iedere woensdag antwoorden van iemand doet wat hij/zij leuk vindt. De rubriek 'doen wat je leuk vindt' verscheen gisteren voor de 23e keer.

Keer na keer ben ik blij dat de Waarmakerij in Nijmegen er is. Ik kan er fijn werken, er is ruimte voor inspirerende plannen en enthousiaste mensen, de Waarmaakdagen en zoveel meer vindt er plaats: er gebeuren altijd kleine en grotere wonderen die ervoor zorgen dat mijn onderneming blijft groeien.

Afgelopen zomer heb ik de workshop 'Wat wil ik nou écht?' ontwikkeld. Deze heb ik een paar keer op basis van open inschrijving gegeven en tijdens een aantal evenementen (Tientjes Symposium in Arnhem, CMV-day bij de HAN in Nijmegen, Joyfull Together day in Breda). De reacties waren positief en enthousiast. In 2012 ga ik er uiteraard verder mee aan de slag!

Sinds september verstuur ik een keer in de 2/3 weken Katyo's Nieuws. Met informatie over Waarmaakdagen, mijn workshop, andere evenementen, boeken- en filmtips en insprerende quotes. Ook ontvangen? Schijf je dan HIER even in.

Mede dankzij mijn deelname aan de training Authentiek Spreken heb ik tijdens de eerste Inspiration Shot dankbaar gebruik gemaakt van de mogelijkheid om 1 minuut op het podium te staan. Ik heb verteld over 'doen wat je leuk vindt' en gevraagd of mensen in mijn rubriek aan het woorden wilden komen. Het was leuk spannend en veel te kort. Het smaakte naar meer! Zie DAAR de 1-minuut-filmpjes.

Ik zit sinds kort in het Ministerie van Verwondering! Als minister van detail. Mijn sleutelwoorden zijn: inzoomen, vragen stellen, stilstaan en kijken. Lees er HIER meer over.

Het afgelopen jaar heb ik meegeschreven aan het boek 'Opkrabbelen. Nadat je op je bek bent gegaan.'. Per hoofdstuk kregen de meeschrijvers een aantal vragen die we konden beantwoorden. Het waren boeiende vragen. Vaak stemden ze me tot nadenken. Soms besefte ik me hoeveel ik gegroeid was de afgelopen jaren, een fijn gevoel! De allerlaatste vraag was voor mij wellicht de moeilijkste. Opschrijven waar ik mee bezig ben en waarom ik mee wilde werken aan dit boek.

Ik ben een heuse zigzagger en groei en leer al doende.

Op het moment van schrijven, ergens begin zomer, was ik me ervan bewust dat ik een ander pad op aan het slaan was met mijn onderneming. Ik wist alleen niet welke kant dat pad precies op zou gaan.
Afgelopen week kreeg ik een exemplaar van het boek en nieuwsgierig zocht ik op wat ik een aantal maanden geleden had geschreven. Het klopt niet meer helemaal.

En de kans is groot dat het blijft veranderen.
Wat je opschrijft staat vast en tegelijkertijd is en blijft het altijd een momentopname.

Al heb ik sinds een paar maanden wel de kern voor mezelf te pakken.
Ik help anderen met ontdekken wat het is dat ze echt willen doen, waarom ze het nog niet doen en hoe ze dat wel kunnen gaan doen.

Waarmaken en groeien dus!

Mijn nieuwsbrief is de virtuele deur weer uit!
Met deze keer aandacht voor o.a. het boek 'Opkrabbelen. Nadat je op je bek bent gegaan.', een aantal van mijn blogartikelen, de foto-zesdaagse 'Anders Kijken' en een greep uit een aantal van de leuke dingen die er in mijn agenda staan.

Bekijken?
KLIK hier

Op twitter tweette iemand over concurrentie tussen zelfstandig ondernemers en hoe anderen daar mee omgaan.

Ik dacht er even over na en besefte me dat ik helemaal geen concurrenten heb. Of zie. Ik ken vele zelfstandige ondernemers en we doen allemaal wat anders. En soms overlappen er dingen en dat is juist mooi, want op die gebieden kunnen we elkaar dingen leren en ondersteunen.

Een paar dagen later had ik via twitter met Rebecca een gesprek over hulp vragen en uiteindelijk kwam de vraag in welke fase van ondernemen ik hulp van anderen inschakel.

Ik dacht er even over na en besefte me dat ik dat niet in een bepaalde fase doe. Maar de hele tijd door. Ik onderneem namelijk op basis van geven, nemen, durftevragen en durftdelen. Het is een constante en natuurlijke wisselwerking tussen mij en de mensen waar ik naast of mee (samen)werk.

Gisteren had ik het hier in de Waarmakerij over met o.a. Andre en hij liet me inzien dat het niet voor iedereen zo gewoon is om zo te werk te gaan. Hij krijgt ook vaak verbaasde blikken als hij vertelt over durftevragen, durftedelen, waarmaken en sociale overwaarde. 

Wat ben ik blij om mijn werk te doen in een omgeving/netwerk waar het gewoon is om elkaar te helpen en zo allemaal te groeien.

En jij, in wat voor omgeving werk jj?

Ik leer altijd graag bij én ben nieuwsgierig en snel verwonderd over vanalles. Als een spons zuig ik daarom zoveel mogelijk aan kennis, ervaringen, ontmoetingen en ideeën in me op. En hoe leuk het allemaal ook is, soms zit ik vol. Dan stroomt het niet meer van binnen. 

Ik (en daarbij mijn onderneming) heb 'bezink-tijd' nodig.

Tijd waarin ik even geen afspraken heb, op plekken ben waar ik met niemand hoef te praten, ik zonder haast in de bieb kan lezen, thuis met mijn muziekjes op in een flow kan typen, langs de Waal kan wandelen, in dozen met tijdschriften/plaatjes/krantenknipsels kan rommelen, foto's maak, op allerlei sites interessante dingen kan ontdekken.

Dat is de tijd waarin mijn doelen helder worden, puzzelstukjes in elkaar vallen, twijfeldingen ineens een duidelijke 'ja'  of 'nee' als antwoord krijgen, ik aan dingen denk die ik nergens had opgeschreven maar toch weer de ruimte krijgen om naar boven te dwarrelen.

Lang zag ik dit als tijd die ik nodig had, maar toch niet helemaal nuttig aan het besteden was.

Inmiddels besef ik me dat dit juist een essentieel onderdeel van mij is. En dat ik alleen door deze 'bezink-tijd' het beste uit mijn leven en mijn onderneming kan halen. Ik ga het dus vaker inplannen en laten gebeuren!