In de Opzij las ik gisteren een interview met schrijfster en filosofe Joke Hermsen. Het ging over haar nieuwe boek Blindgangers, dat gaat over oppervlakkigheid en het verlies van onszelf door de constante afleiding van sms'jes, mails en telefoontjes. En het belang van stilte. 

Dit onderwerp doet iets met me.
Van de ene kant vind ik het namelijk geweldig dat er zoveel communicatiemogelijkheden zijn en van de andere kant verlang ik soms weemoedig terug naar de tijd dat je gewoon niet bereikbaar was als je je niet thuis was. Dat de vaste telefoon dan rinkelde, zonder dat er iets mee gebeurde. En dat als ik een vriendin een een andere stad een brief stuurde, zij deze een paar dagen later kreeg, en ik weer een tijd later een brief terug kreeg. 

Het lijkt allemaal wat traag en onhandig als je ziet wat er nu allemaal mogelijk is, maar het had ook wel wat. Meer traagheid. En rust. Meer tijd om te zijn. Bij jezelf. En voor elkaar.

Ik kan me helemaal vinden in onderstaande woorden uit het interview:

"Onze aandacht wordt steeds onderbroken door sms'jes, mails, telefoontjes - door mensen die er niet zijn. Die blijven onze aandacht opeisen. Het maakt ons oppervlakkig. We kunnen ons nergens in verdiepen, worden continu gestoord. We kunnen niet meer eindeloos lang in een boek wegzakken, niet meer echt diep nadenken.

Herinner je je nog die eindeloze zondagen uit je kindertijd, toen je je kapot verveelde? Dat hebben kinderen niet meer. Er is altijd afleiding, terwijk ik denk dat die verveling heel zinvol was. Al die dagdromen, het boeken lezen, bedenken wat je zou kunnen doen: ik ben ervan overtuigd dat toen de bodem werd gelegd voor mijn levendige binnenwereld en creativiteit. 

Het gebrek aan stilte weerhoudt ons ervan vragen aan onszelf te stellen. Maar ook het contact met de mensen die lijfelijk aanwezig zijn, wordt er oppervlakkiger door. Een gesprek heeft tijd nodig om op gang te komen, dat gaat niet zomaar vanzelf de diepte in. Als dat proces steeds wordt geïnterrumpeerd, gebeurt dat niet. Er heerst ook angst voor diepe gesprekken. Het moet vooral leuk en gezellig zijn. Als je niet goed weet wat er in je leeft , raak je van jezelf vervreemd en worden vragen over je gevoelsleven ook eng."

Lees HIER mijn eerdere blog over bezink-tijd.

En weer een enthousiasteling via twitter bij mij terecht gekomen! Mooi om te lezen dat ze het op haar 47e tijd vond om voor haar passie te gaan. Het is nooit te laat, dat blijkt wel weer. Hieronder haar antwoorden.

Wat zijn de leuke dingen die je doet?
Ik ben een jaar geleden, op mijn 47^e notabene, begonnen met een eigen bedrijf in professional organizing. Ik ben altijd werknemer geweest en vond dat ik nu maar eens moet gaan voor mijn passie.

In mijn bedrijf help en adviseer ik ondernemers die problemen ondervinden op het gebied van wanorde op de werkplek. Dat varieert van stapels paperassen op het bureau, niets terug kunnen vinden in kasten en archieven tot ook digitale wanorde; grote hoeveelheden e-mails waarvan je niet meer weet wat je er mee aan moet, zoekgeraakte documenten, mappen en bestanden. Kortom, orde scheppen in wanorde.

Wat vind je er leuk aan?
Ik vind het een uitdaging om vanuit een situatie van veel wanorde een logische en simpele manier te vinden om overzicht te creëren. Het geeft ook rust en ruimte in het hoofd voor mijn klanten, en dat geeft mij weer veel voldoening.

Verdien je hier je geld mee?
Ja. In het begin was het wel een worsteling, maar inmiddels loop het, en het is fijn om gewaardeerd te worden voor de energie die ik er in steek.

Vind jij het belangrijk om bezig te zijn met het doen van de dingen die je leuk vindt?
Absoluut! Dat maakt het leven juist zo de moeite waard.

Zoals ik al zei ben ik altijd werknemer geweest, de laatste 12 jaar stewardess bij KLM, maar ik heb altijd alleen maar leuke dingen gedaan. Nu was ik in de gelegenheid om mijn eigen bedrijf op te zetten en daar heb ik me helemaal in gestort en het heeft me het afgelopen jaar veel goede dingen opgeleverd.

Wist je vroeger dat je dit wilde doen?
Als kind vond ik het al leuk om rommellaatjes uit te zoeken en te ordenen en later, als alleenstaande moeder van twee kinderen ontdekte ik ook dat het goed organiseren van je zaken een middel is om relaxed door het leven te kunnen gaan.

Tip/levensmotto/boekentip/filmtip/uitsmijter:
Leef niet gisteren, leef niet morgen, maar leef NU.

Elise Bollen, 48 jaar, Dordrecht
Site: Active Organizing
Twitter: EliseBollen1

Bekijk HIER de eerdere 26 mensen aan het woord.

Ik ben altijd op zoek naar nieuwe, enthousiaste mensen die geld verdienen met het doen van wat ze leuk vinden (alle soorten banen en ondernemingen welkom) ter inspiratie voor mensen die denken dat het niet mogelijk is!
Doe jij ook wat je leuk vindt en wil je ook aan het woord komen hier? 
Ik zie je reactie graag tegemoet via dit contactformulier.

Zou je graag willen doen wat je leuk vindt, maar komt het er niet zo van? Dan kan je er iets aan hebben om een prikkel-uur bij mij te boeken of je aan te melden voor de workshop 'wat wil ik nou écht?'.

Tijdens een Waarmaakdag raakte ik aan de praat met Saartje van Breda. We hadden het over woorden en ze kwam bij me aan tafel zitten zodat ik met haar webteksten aan de slag kon gaan. Saartje is Sensi-therapeute. Ik wist niet wat Sensi-therapie was en merkte tijdens het redigeren dat ik daardoor de nuance steeds net niet te pakken kreeg.

Een paar weken later stond ik bij haar voor de deur. Ik zou een behandeling krijgen, zodat ik haar beter kon helpen met haar teksten. Ik keek er naar uit, maar vond het ook een beetje spannend. Wat als ik het niet goed onder woorden kon brengen? En hoe persoonlijk zou ik de tekst eigenlijk maken, wat zou ik kwijt willen op mijn site?

Eerst maar eens ervaren.

Tijdens het drinken van een kopje thee hield ze een bio-sensor voor me. Dat is een soort stokje met een sensor aan het uiteinde (op internet vond ik de volgende uitleg: een apparaat voor het opsporen van moleculen dat een biologische component als gevoelig element combineert met een fysicochemische uitlezing). Ik moest 'ja' zeggen en de bio-sensor maakte een beweging die voor mijn 'ja' stond. Vervolgens moest ik 'nee' zeggen. En tot mijn verbazing maakte het dezelfde beweging als mijn 'ja'. “Heb je misschien moeite met nee zeggen?”, vroeg ze. Ik zat er net een paar minuten en dit was al meteen raak. Ik kan steeds beter 'nee' zeggen, maar op dat moment nog even niet.. Ik zei nog een keer 'nee', nu krachtiger, en de bio-sensor maakte een andere beweging dan hiervoor. Gelukkig maar!

Ze hield de bio-sensor een tijdje voor me en stelde in haar hoofd een aantal vragen. Het ding gaf soms een 'ja' en soms een 'nee'. Heel bijzonder om te zien hoe mijn lichaam antwoord gaf op vragen.

Toen ik later op de behandeltafel lag legde ze me uit dat ze intuitief meridiaanbanen af zou gaan, al duwend met een vinger. Ik moest aangeven als het ergens pijnlijk aanvoelde. Elk punt dat pijnlijk aanvoelde staat ergens voor. Uit een dik boek las ze voor waar dat specifieke stukje voor stond. Het meeste was erg herkenbaar voor me. Ik hoorde mezelf en alle dingen waar ik mee aan het worstelen ben, of ben geweest, voorbij komen. Ik vond het erg wonderlijk om te ervaren dat mijn lichaam dat zo duidelijk aangeeft.

Ze liet me ervaren hoe het voelt om met mijn gedachten en gevoel naar de pijn te gaan, terwijl ze haar vinger op een erg pijnlijke plek had: ik voelde het eerst heel sterk, voelde dat ik een kleine beweging maakte. En ineens was de plek niet meer pijnlijk. “Je bent gestopt met duwen, want ik voel niks meer”. “Nee”, antwoorde ze, “ik doe niks anders. Jij hebt het laten zijn en daardoor is de druk weg”.

Tussendoor vertelde ze over meridianen, en energiebanen. En hoe belangrijk het is dat je energie vrij door je lichaam stroomt. Als er ergens een verstoring zit, dan stokt de energie daar.

Ik vond het een hele mooie en bijzondere ervaring. En Saartje is een warme, hartelijke en fijne vrouw. Die je heel nuchter en kalm begeleidt. Sensi-therapie lijk me goed geschikt voor mensen die willen ontdekken wat hun lichaam hun te vertellen heeft over hun zelf.
Voor mensen die er met woorden niet uit willen of kunnen komen.

Site Saartje: Zijn en Schijn 

Meer over een Waarmaakdag: KLIK

Ik heb iets met teksten, plaatjes en papier. Ik verzamel al mijn hele leven plaatjes en wist nooit zo goed waarom. Maar vorig jaar ben ik er eens goed voor gaan zitten.
En ben ik begonnen met het maken van verwonderkaarten. Ouderwets knippen en plakken. En vervolgens inscannen. 
Vanaf nu ga ik ze vaker maken. En delen.

M'n agenda begint ineens vol te lopen voor de komende maanden, werkgewijs gezien. Leuk! Wel goed opletten dat er ook #bezinktijd is.

Wat een boeiende dag weer. Wat ben ik waard? Wat wil ik? Welke kant wil ik op? Wat kan ik mensen geven? Wat heb ik zelf nodig?

Workshop 'wat wil ik nou écht?': 2 nieuwe data, in Nijmegen en Utrecht http://bit.ly/vnrStR

Creatief ondernemen is vooor mij: finetunen, delen, vragen, voelen, ervaren en bewegen.

Zo, door al die inspirerende spargesprekken van vorige week en vandaag eindelijk meer richting voor mezelf, fijn!http://www.katyo.net/

Ik en de #waarmaakdag staan in de @snsr tijdschrijft hogeschool Arnhem/Nijmegen: http://bit.ly/x5a3J4 (blz 20/21) Leuk om te zien!

Het is wel gevaarlijk hoor, met mij sparren. Het kan leiden tot 't starten van je onderneming of je baan opzeggen of je grenzen aangeven

Het is 'de week van Katja Linders' bij Ugenda @uitweb http://www.ugenda.nl/de-week-van/4150-katja-linders

Iets met op mijn strepen staan en geld verdienen en grenzen mijn hart volgen en wensen en wat wijsheid is en er een nacht over slapen.

Een afwisselend en vol gevoelsleven heeft echt baat bij muziek.

Katyo's Nieuws is vandaag de virtuele deur weer uit gegaan.

Met deze keer onder meer aandacht voor nieuwe data workshop 'wat wil ik nou écht?', prikkel-uur, Waarmaakdag in iedere provincie-wens, boekenlijst en ik in de media.

Klik HIER om 'm te bekijken.

Een tijdje geleden kwam ik in de Waarmakerij Ruud tegen, docent op de HAN en redacteur van de Sensor (tijdschrift van Hogeschool Arnhem-Nijmegen_. We herkenden elkaar, een vriend van hem was namelijk mijn stagebegeleider toen ik tijdens mijn derde jaar CMV bij Loesje stage liep.
We raakten aan de praat over waar ik allemaal mee bezig was en hij vond het een goed idee om mij aan het woord te laten in de rubriek 'waar zijn ze gebleven'. Dat leek mij ook leuk!

Een paar weken later hadden we een leuk interview, waar ik diep in mijn geheugen moest graven om wat CMV-herinneringen naar boven te halen. Ook ben ik met de fotograaf op stap geweest om een bijpassende foto te gaan maken. Poserend in de kou op het station, terwijl de reizigers me verbaasd aankeken. Maar het resultaat mag er zijn! Ik sta in de Sensor van deze week. Het artikel gaat over mij, mijn onderneming Katyo, mijn workshop 'wat wil ik nou echt?', het boek 'Opkrabbelen nadat je op je bek bent gegaan' en de Waarmaakdagen. Leuk om mezelf zo terug te zien en te lezen!

Open publication - Free publishing - More cmv

Links:
Sensor
Loesje
Workshop 'wat wil ik nou echt?'
Opkrabbelen, nadat je op je bek bent gegaan
Waarmakerij
Waarmaakdagen

Zoals dat kan gaan, volg je elkaar ineens op twitter. Wouter is een drukbezet persoon, die altijd vol enthousiasme vertelt over wat hij en Grote Broer doen. Hij heeft altijd plannen en werkt indien mogelijk samen met andere organisaties in Nijmegen. Vorig jaar heb ik hem ook ontmoet en even samengewerkt, toen ik na een paar tweets en een gesprek hun social media heb opgezet. Hij is altijd zo enthousiast over wat hij doet, dat ik blij ben dat hij even de tijd heeft genomen om de vragen te beantwoorden!

Wat zijn de leuke dingen die je doet?
Ik werk in de kunsteducatie. Ik ben directeur van Grote Broer Kunsteducatie en mijn bedrijf zit in Nijmegen. Wij verzorgen met een team van ongeveer 75 mensen kunstlessen op scholen en in ons eigen huis, we bereiken jaarlijks meer dan 30.000 kinderen en jongeren. Dit doe ik nu dik tien jaar, ik heb deze organisatie zelf opgericht. Toen ik begon deed ik het natuurlijk nog alleen.

Wat vind je er leuk aan?
Ik bepaal de koers en volg die koers met een heel goed en fijn team. Ik werk met hardwerkende en inspirerende mensen samen en leuker dan dat bestaat niet.

Verdien je hier je geld mee?
Ja.

Vind jij het belangrijk om bezig te zijn met het doen van de dingen die je leuk vindt?
Jazeker, erg belangrijk. Als ik iets niet meer leuk vind dan ga ik op zoek naar nieuwe uitdagingen. Ik houd er van als anderen dat ook doen en zo de regie over hun leven houden. Natuurlijk zonder dat het leven vluchtig wordt natuurlijk, of dat je meteen op geeft als iets tegen zit. Ik ben wel een doorzetter. Ik help mijn medewerkers ook graag bij 'doen wat je leuk vindt'. Als zij namelijk ook doen wat ze leuk vinden, dan doet ieder waar hij goed in is. Want bijna altijd geldt: de dingen die je leuk vindt ben je ook goed in. Als iedereen dat doet dan functioneert een organisatie op zijn best! Andersom geldt trouwens niet perse:  niet alles wat je goed kan is ook leuk. Zo kan ik best goed strijken en afwassen...

Wist je vroeger dat je dit wilde doen?
Als kind wilde ik artiest worden, toneel spelen in grote voorstellingen en daarmee het land door. Of circusartiest zijn, dat sprak mij ook erg aan. Directeur zijn in de kunsteducatie sluit daar ergens wel een klein beetje op aan.

Tip/levensmotto/boekentip/filmtip/uitsmijter:
"Niets is echt moeilijk!"

Wouter van Balveren, 33 jaar, Nijmegen
Site: Grote Broer
Twitter: @woutervbalveren en @GroteBroer024

Bekijk HIER de eerdere 25 mensen aan het woord.

Ik ben altijd op zoek naar nieuwe, enthousiaste mensen die geld verdienen met het doen van wat ze leuk vinden (alle soorten banen en ondernemingen welkom) ter inspiratie voor mensen die denken dat het niet mogelijk is!
Doe jij ook wat je leuk vindt en wil je ook aan het woord komen hier? 
Ik zie je reactie graag tegemoet via dit contactformulier.

Dat is een van de vragen die iedere woensdag op mijn site door iemand beantwoord wordt in de rubriek 'doen wat je leuk vindt'. Het is niet voor iedereen altijd makkelijk om dat daadwerkelijk te doen. Maar het levert zoveel op. Of ze kunnen of willen niet anders.
Hieronder een aantal (fragmenten uit) antwoorden. 

"Als ik de dingen doe die ik leuk vind, dan stroomt er energie en lijkt alles vanzelf te gaan. Dan komen de juiste mensen op mijn pad, ontdek ik de boeken waar ik van kan leren, zie ik de kansen die me verder kunnen helpen."
Katja Linders,  Lees meer

"Ja, anders krijg ik zo'n baan waarbij ik snak naar elk weekend en snak naar elke vakantie."
Karin Ramaker, creatief ondernemer, auteur boek 'Opkrabbelen. Nadat je op je bek bent gegaan.' - Lees meer

"Heel belangrijk, ik zou niets anders willen of kunnen doen. Ik vind het werk dat ik maak belangrijker dan mijn leven."
Eva Meijer, kunstenaar. singer/songwriter, schrijver - Lees meer

"Heel belangrijk! Ik denk dat iedereen wel werk probeert te vinden wat hij/zij ook leuk vindt, maar misschien ben ik daar naïef in."
Simon Claassen, filmmaker/fotograaf - Lees meer

"Su-per-belangrijk. Ik heb gemerkt hoeveel energie ik daar van krijg, hoe het mijn creativiteit prikkelt. "
Saskia Frankena, webdesigner - Lees meer

"Ja heel erg! Als ik iets langdurig zou moeten doen wat ik niet 'leuk"vind functioner ik simpelweg niet.. Ik krijg dan zo'n innerlijke weerstand dat het echt niet gaat."
Mary Delgijer, Lotus (shiatsu en massage) - Lees meer

"Uiteindelijk is het wel belangrijk om dingen te doen waar je gelukkig van wordt en energie van krijgt. Dat stelt je in staat om beter om te kunnen gaan met dingen die minder leuk zijn."
Claasje Reijers, werkt bij Jonge Honden - Lees meer

"Doordat ik de leukste baan op aarde heb (ik verdien mijn geld met het feit dat mensen genieten van eten) ben ik eigenlijk altijd aan het hobby-en."
Nienke van Hunen, kok en cateringzaak InEten - Lees meer

"Dit vind ik het belangrijkste wat er is. Als ik mijn dagelijkse bezigheden niet leuk zou vinden, zou ik erg ongelukkig worden. Natuurlijk zijn er in elke baan dingen die je niet leuk vind en ook ik heb wel eens een baaldag. Maar iedere dag is er één, van elke dag moet je iets moois maken en alleen mijn vrije tijd is daarvoor wat mij betreft niet genoeg."
Tessa Terlouw, docent ROC - Lees meer

"Ja, dat vind ik heel belangrijk anders zou ik met tegenzin mijn werk doen en daar is het leven veel te kort voor. Maar ik vind ook dat je wel realistisch moet blijven, naar mijn mening is werk (en dat geldt voor de meeste dingen) nooit 100% leuk. Daarmee bedoel ik dat er altijd aspecten aan zitten waar je minder energie van krijgt. In mijn geval is dat bijvoorbeeld het doen van mijn administratie. Maar het gaat om de balans en die is bij mij gelukkig heel positief!"
Ingeborg, marktonderzoeker - Lees meer

"Ja, dat vind ik zeker. Zo zonde van je tijd om dingen te doen waar je niet achter kan staan."
Froukje Hof, ervaringsdekundige ZieZo - Lees meer

"Dat vind ik inderdaad heel erg belangrijk. De andere kant van de medaille ken ik namelijk ook, ik heb voor meerdere werkgevers gewerkt, waar ik uiteindelijk niet happy was. Ook om me heen zie ik steeds meer mensen die niet happy zijn met hun situatie en niet weten hoe ze daar uit moeten komen of het simpelweg apathisch accepteren."
Koen Sieben, aanjager CVJO Nijmegen - Lees meer

"Ik vind dit zeer belangrijk. Je moet plezier hebben in wat je doet. Dit straal je uiteindelijk ook uit naar de buitenwereld. Zorg dat je plezier hebt in je leven en doe wat je het liefst zou willen doen!"
Tim van Paradijs, producer en dj Invite - Lees meer

"Absoluut. Het geeft erg veel energie en voldoening om werk te hebben waar in ik wat kan betekenen voor anderen èn mezelf kan ontplooien."
Sophie Luderer, dieëtist in een ziekenhuis - Lees meer

"Ja! Het zorgt direct voor een gevoel van rijkdom."
Yvette van der Aa, heeft o.a. Ministerie van Verwondering opgezet - Lees meer

En jij, doe jij al wat je leuk vindt?

Er zijn veel mensen die doen wat ze leuk vinden, ook mensen die ik (nog) niet ken. Daaron plaats ik zo nu en dan via o.a. twitter een oproep, om mensen te vinden. Via-via kwam Jos bij mijn vraag. Hij was zo enthousiast dat hij binnen no-time de antwoorden had teruggestuurd. En ik ben hem daar dankbaar voor. Ik vind het mooi om te lezen dat hij het gewoon belangrijk vindt om te doen waar hij goed in is!

Wat zijn de leuke dingen die je doet?
Ik maak muziek voor het theater. Ik componeer, arrangeer en produceer muziek voor theatergroepen en -opleidingen, musicalgroepen, koren en solisten. In de praktijk lever ik muziek, in de vorm van een CD, of bladmuziek - voor gebruik bij voorstellingen. Ik doe dat altijd in samenspraak met de regisseur, de muzikaal leider, of de artiesten; het is bijna altijd maatwerk. Dat contact met de klant bereikt wel eens het niveau van coachen. In elk geval stop ik iets van m'n eigen ideeën in het eindproduct; vaak vindt de klant dat ik een wezenlijke bijdrage heb geleverd aan het eindproduct. Dat is mijn streven: door muziek de voorstelling naar een hoger plan te tillen.

Wat vind je er leuk aan?
Iedere artiest kan je vertellen dat je het uiteindelijk doet voor het applaus. Als ik bij een première ben - ik ga heel vaak naar voorstellingen van klanten - dan voelt dat ook echt alsof een deel van het applaus voor mij is. Maar alleen al de discussie met de klant, het uitproberen van ideeën, het bereiken van inzichten over de voorstelling- dat is een prachtig traject. En niet in de laatste plaats: het feit dat een groep enthousiaste mensen aan de slag gaat, en plezier heeft, met jouw product. Wat de laatste tijd ook erg meespeelt is de authenticiteit, de tastbaarheid van mijn werk. Aan het eind van de dag heb ik iets gemaakt waar je naar kunt luisteren en waar je van kunt genieten, terwijl andere mensen - met alle respect - alleen maar hebben gepraat en holle woorden hebben geschreven. Er zijn al genoeg holle woorden. Wat we nodig hebben is goede muziek.

Verdien je hier je geld mee?
Ja. Het is geen vetpot, maar ik probeer er door hard werken een inkomen uit te halen.

Vind jij het belangrijk om bezig te zijn met het doen van de dingen die je leuk vindt?
Het leven is te kort om vervelend werk te doen. Ik vind het belangrijk om te doen waar ik goed in ben, waar ik diepe inhoudelijke kennis voor nodig heb, en waar ik een professioneel niveau in kan behalen. Dan wordt het vanzelf leuk. Ik zou bijvoorbeeld graag teksten willen schrijven bij mijn eigen muziek, maar dat kan ik niet echt goed. Dat moet ik dus niet doen. Ik heb het wel eens moeten doen, maar dan is het resultaat net niet goed genoeg en is de lol eraf.

Wist je vroeger dat je dit wilde doen?
Ja, een bestaan als muzikant heb ik altijd al gewild, maar heel lang heeft een andere carrière alle aandacht opgeëist. Dit heb ik wel altijd als hobby ernaast gedaan. Zeven jaar geleden ben ik geswitched en sindsdien doe ik dit fulltime.

Tip/levensmotto/boekentip/filmtip/uitsmijter:
"If you want to do mankind a favor, tell funnier jokes." (Woody Allen)

Jos Geluk, 52, Utrecht
Site: Ardispark
Twitter: ardispark

Bekijk HIER de eerdere 24 mensen aan het woord.

Ik ben altijd op zoek naar nieuwe, enthousiaste mensen die geld verdienen met het doen van wat ze leuk vinden (alle soorten banen en ondernemingen welkom) ter inspiratie voor mensen die denken dat het niet mogelijk is!
Doe jij ook wat je leuk vindt en wil je ook aan het woord komen hier? 
Ik zie je reactie graag tegemoet via dit contactformulier.

De afgelopen week ben ik bezig geweest met het bedenken van mijn ondernemingsplannen voor dit jaar. Tot nu toe deed ik alles zoals het kwam en zich aandiende, en daar redde ik het steeds mee. Zo doe ik dat al mijn hele leven eigenlijk. Ik doe, ontdek, ervaar, kies en zet weer een stap.
Het leek me alleen goed en nuttig om dit jaar meer een plan te hebben. Een richting, een doel.

Naar aanleiding van het boek Business Model Generation had ik een canvas gemaakt, en daarop post-its geplakt die ondere gaan over mijn (mogelijke) producten, klantenrelaties, doelgroepen, inkomsten, kosten, belangrijkste werkzaamheden. Maar ik bleef een beetje hangen.

Ook ben ik aan de slag gegaan met de opdrachten uit het e-book Start vanuit je hart. Het boek spreekt me erg aan. Het is goed en energiek beschreven en er staan mooie voorbeelden in. Maar toen ik bij de opdracht kwam waar ik hoofd- en bij-producten moets opschrijven, bleef ik hangen. Werd er sjaggerijnig van.

Gisteren had ik een ondernemersmeeting met Lennard, Lieke, Sigrid en Lisette. Iedereen kende minimaal een iemand, maar niemand kende iedereen. We hebben een paar uur gepraat over onze ondernemersplannen voor 2012, het grootste succes dat we wilden behalen, waar we hulp bij nodig hadden, wat we te bieden hebben en hoe we ervoor zorgen dat we onze comfort zone verlaten. Ondertussen stelden we elkaar vragen en gaven we elkaar tips en opmerkingen. Wat was dat een bijzondere samenkomst! Een mooie en gezellige synergie tussen vijf mensen die samen waren gekomen, om te delen. Ik dacht volop met de anderen mee en wist ze door vragen een stapje verder te brengen.  
Tot ik zelf aan de beurt was met mijn plannen. Ik vertelde wat ik al had bedacht. Probeerde te bedenken welke doelgroep er het beste bij mij past. En ook hier bleef ik hangen. Ik wist het gewoon niet zo goed.

Zoals dat kan gaan met momenten die belangrijk zijn, weet ik niet precies in woorden weer te geven wat er toen allemaal is gezegd. Ik weet wel dat het me raakte, dat er iets in mij keihard werd getriggerd. 
De essentie die ik heb onthouden, is dat als ik zelf meer ben wie ik ben en meer doe wat ik werkelijk voel, dat ik dan de klanten ga vinden die bij mij passen. En tegelijk kunnen zij mij dan beter vinden. 

Ineens werd me duidelijk waarom ik al dagen bleef hangen terwijl ik bezig was met mijn ondernemingsplannen van dit jaar. Ik was voornamelijk aan het bedenken. Aan het redeneren. In plaats van te voelen en te ervaren wat er is. Wat er werkt. Wat er van nature bij me past.

Na de meeting dacht ik ineens aan het zielskaartje dat ik die ochtend via twitter had laten trekken. Ik las het nogmaals en besefte me al glimlachend hoe precies deze bleek te kloppen. Het is tijd om minder te denken en meer te voelen. En erin te geloven dat je ook op deze manier zaken kan doen. 

Als jij vanuit jouw eigen kracht en intentie werkt, zie je alles zoals het is en niet zoals het volgens jou zou moeten zijn.

Januari 2011 was de eerste Waarmaakdag. En in totaal zijn er vorig jaar 8 Waarmaakdagen met open inschrijving geweest. Alle dagen waren bijzonder, gezellig, inspirerend en energiek.

Stel je voor dat je een soort waarmaakzakmes zou krijgen. Je klapt het uit en je hebt: een weblog, een huisstijl, een pitch, een netwerkupgrade, een filmpje voor je weblog, een mooie foto, een goede tekst, social media skills en bakken met tips en ideeën. Alles wat jij nodig hebt om goed vindbaar en verspreidbaar te zijn en beter uitgerust je idee kunt waarmaken. 

Ze zijn inmiddels geweest in de volgende provincies: Groningen (Groningen), Friesland (Leeuwarden), Overijssel (Enschede) en Gelderland (Nijmegen, Doetinchem). Nog een in Overijssel (Deventer) staat gepland voor 7 februari. En er zijn voor dit jaar in ieder geval plannen in de provincie Utrecht (Utrecht).

Ik merk dat er altijd veel goeds gebeurt tijdens een Waarmaakdag en het lijkt mij super als er in zoveel mogelijk plaatsen een Waarnaakdag wordt georganiseerd. En ik vind het wat hebben als er in iedere provincie een zou zijn. Valt er ook wat waar te maken in Drenthe, Flevoland, Noord-Holland, Zuid-Holland, Zeeland, Noord-Brabant en Limburg?

Bekijk HIER reacties van deelnemers.
Interesse om er een in jouw stad te organiseren? Klik HIER en mail me voor de voorwaarden.
Bekijk HIER foto's van eerdere Waarmaakdagen.
Iets waar te maken? Klik HIER voor agenda en aanmelden. 

We organiseren overigens ook Waarmaakdagen op een event, en in opdracht van. 

Begin 2011 was ik een van de organisatoren van de Durftevragen-nieuwjaarsboost. Léontine was een van de fotografen die ervoor zorgden dat er volop foto's van dit mooie evenement kwamen. Sindsdien volgen we elkaar op twitter en zie ik regelmatig mooie beelden voorbijkomen. En ze is altijd zo enthousiast over wat ze doet, dat ik haar vandaag graag aan het woord laat!

Wat zijn de leuke dingen die je doet?
Een jaar of 20 geleden zat ik op de kunstacademie, en ik fotografeerde veel. Het leek logisch dat ik daarmee verder zou gaan, ik vond het leuk om te doen en kon ook best mooie foto’s maken. Als student vond ik het ‘te makkelijk’. Vond wat ik deed niet bijzonder genoeg, dat kon iedereen wel. Ik wilde iets leren.. En omdat ik techniek ook leuk vond, heb ik die twee dingen gecombineerd en ben verder gegaan met video. Ruim 15 jaar heb ik, overigens met veel plezier, gewerkt binnen het videovak. Verschillende dingen heb ik gedaan, van cameravrouw tot videoprducent en alles wat er tussen zit. Toen ik 40 geworden was merkte ik steeds meer dat, hoe leuk ik films maken ook vind,mijn hart er niet meer lag. Door een groter geworden bedrijf en personeel in dienst deed ik dat nog maar zelden. En het zag er ook niet naar uit dat ik dat meer zou gaan doen. Toen besloot ik het over een andere boeg te gooien en terug te gaan naar de bron, terug naar de fotografie. En ik merk dat hoe meer ik er mee bezig ben, hoe leuker ik het vind. Wat een prachtig vak!

Wat vind je er leuk aan?
De diversiteit, verschillende mensen die ik tegen kom, verschillende situaties. Soms tussen de mensen een andere keer heerlijk alleen. Mooie plaatjes maken en daar voor betaald worden! Wat voor mij ook erg belangrijk is dat ik zelf mijn tijd kan bepalen. Die wordt niet meer geregeerd door collega of medewerkers. Ik werk wanneer het kan en past. Tuurlijk zit er ook wel eens een moeten aan, er zijn immers deadlines te halen. Prettig vind ik dat deze deadlines minder hard zijn dan in mijn videotijdperk. Er zijn immers geen premières meer te halen. Vandaag klaar is fijn, morgen kan ook. Dat geeft veel rust! Overigens niet alleen het fotograferen vind ik leuk, het hele ondernemen. Hoewel dit mijn 3de bedrijf  is, ik merk dat ik met dit bedrijf de verschillende facetten die er bij komen ook lukken en ik er plezier in heb! Zelfs netwerken, dat heb ik 10 jaar aan mijn collega overgelaten.. ik kon dat niet, dacht ik. Nu weet ik dat ik het wel kan en dat het mij best makkelijk afgaat.

Verdien je hier je geld mee?
Ja ik verdien er mijn geld mee, en dat maakt het eigenlijk nog leuker. Dat anderen ook waarderen wat ik doe! Dat had ik als jonge vrouw van 20 niet kunnen bedenken!

Vind jij het belangrijk om bezig te zijn met het doen van de dingen die je leuk vindt? 
Ja, ik denk dat ik niet anders zou kunnen of in ieder geval niet anders zou willen. Toen ik merkte dat de lol in films maken aan het verdwijnen was, wist ik dat het anders moest. Wat ik doe wil ik met overgave en passie doen, daar wil ik voor gaan. Dat gaat niet als je het niet leuk vind volgens mij. Ik ben er een gelukkiger mens van geworden en daardoor ook een leukere partner en moeder!

Wist je vroeger dat je dit wilde doen?
Als kind heb ik verschillende ambities gehad, van bibliothecaresse, tot artiest en museummedewerker. In mijn studententijd (en een aantal jaren erna), ben ik theatertechnicus geweest, en ook nog een tijdje taxichauffer. Drie jaar na mijn afstuderen ben ik mij volledig op video gaan richten, en sinds 2 jaar weer fotografie

Tip/levensmotto/boekentip/filmtip/uitsmijter:
Mijn levensmotto is: denk zelf na, uw meester kan het fout hebben!

Léontine van Geffen-Lamers, 42 jaar, Leuvenheim (bij Brummen)
Sites: leontinevangeffenlamers.nl en hetmooisteplekjevanbrummen.nl 
Twitter: @leontinevangl (alleen fotografie) en @mooisteplekje (fotografie en huis, tuin en keuken tweets)

Bekijk HIER de eerdere 23 mensen aan het woord.

Doe jij ook wat je leuk vindt en wil je ook aan het woord komen hier?
Ik ben altijd op zoek naar nieuwe, enthousiaste mensen die geld verdienen met het doen van wat ze leuk vinden (alle soorten banen en ondernemingen welkom) ter inspiratie voor mensen die denken dat het niet mogelijk is!

Ik zie je reactie graag tegemoet via dit contactformulier.

Omdat iemand het me aanraadt. Ik er ergens over heb gelezen. De kaft me aanspreekt. Ik het vind in een tweedehandsboekenwinkel. Iemand het me uitleent. Ik het krijg.

In 2011 kwam daar de volgende gelezen boekenlijst uit: 

Franca Treur - Dorsvloer vol confetti
Terry Pratchett – Po/esterijen
Dimitri Verhulst – De laatste liefde van mijn moeder
Veronica Toumanova – Ster, sterveling
Karen Romme – Calimeromarketing 2.0 in een eierdop
Jean-Louis Fournier – Waar gaan we heen, papa?
Khaled Hosseini – De Vliegeraar
John Boyne – Noah Barleywater gaat ervandoor
Bernlef – De een zijn dood
Herman Hesse – De kleine wereld
Timothy Ferris – Een werkweek van 4 uur
Carmen Barnhoorn – Lichter leven – Pratische handleiding voor levenskunst
Joy van der Stel – De kracht van mijn onmacht
David Nicholls – De eerste dag
Stefan Brijs – De engelenmaker
Jens Christian Grondahl – Veranderend licht
Johan Harstad – Hässelby. Het demonteren is begonnen
Milan Kundera – Onsterfelijkheid
Adam Foulds – Hoe het werkelijk is gegaan
Helle Helle – Naar de honden
Marcel van Zuuren - KrachtCommunicatie!
Ernest van der Kwast – Mama Tandoori
Anne Tyler - Toen we volwassen waren
Stefan Klein - Puur toeval - hoe je het lot naar je hand kunt zetten
Fanny Koerts & Nils Roemen - Durftevragenboek
Malcolm Gladwell – The tipping point

Een jaar of 2012 plus wat weken geleden waren er wat mensen die het maar onhandig vonden, leven zonder tijdsaanduiding. Het nu was nu, dat was duidelijk.
Maar er was ook altijd een eerder, en een later. 
Men wilde structureren, plannen, vastleggen, begrijpen, controleren. Men had niet meer genoeg aan het vluchtige nu.

Ze hadden gemerkt dat er dingen terugkwamen. Eerst was het koud, vervolgens werd het langzaam warmer, tot het langzaam aan weer kouder werd. Er zat een soort wederkerigheid in. 
De mensen gingen nadenken en rekenen. Keken wat naar de zon, de maan en de sterren.
En ze verzonnen tijdsaanduidingen.
Uren, minuten, seconden. Dagen, weken, maanden. 
Een jaar.

De mensen waren gelukkig. Eindelijk konden ze de wereld om hun heen bevatten.

Vanaf nu zou alles simpeler worden.