Afgelopen week was ik in Drenthe, voor de eerste opleiding voor TopTientjes. Een intensieve en leerzame week, met een bijzondere groep mensen. We hebben gepraat en nagedacht over hoe Tientjes in de verschillende steden vorm kan gaan krijgen. Daarnaast hebben we workshops gekregen, les gehad, elkaar beter leren kennen en was er ruimte voor een aantal filmpjes. Van lezingen. En filmpjes die je een goed gevoel geven. Zoals onderstaand filmpje.
Een filmpje die voor mij weergeeft waar Tientjes om draait: de positieve kant bekijken en een goed gevoel krijgen en geven.

Vanaf morgen word ik opgeleid. Tot TopTientje.

Een TopTientje is iemand die lokaal het Tientjes netwerk opzet en draait. Zij geven workshops, organiseren lezingen, geven coaching en organiseren lokale Tientjescafé’s. Daarnaast houden ze een nieuwsblog bij over wat er in hun gemeente allemaal gebeurt met, voor en door Tientjes.

Tientjes is een sociale onderneming die mensen met minder geld mogelijkheden biedt om werk te maken van passie. Iedereen heeft een talent, iedereen heeft dingen waar die goed in is, blij van wordt: als je daar iets mee doet, word je blij, krijg je energie.

Dat is de centrale gedachte van Tientjes: in welke situatie je ook zit: doe je Ding en dat gaat je iets opleveren! En Tientjes biedt kansen en mogelijkheden. Voor tientjes.

Ik ben benieuwd naar de opleiding en heb er zin om het enthousiasme en de gedachtegang van Tientjes Nijmegen in te brengen!

Lees HIER meer over de inhoud van de training (deze zal overigens in Drenthe in plaats van in België plaatsvinden).
Bekijk DAAR de reactie van een tientjesdeelnemer aan Soul Gymnastics

Op een billboard zag ik een reclameposter van een mobieltje, dat iets nieuws had met het toetsenbord, waardoor je nog sneller kon typen.

En ineens vroeg ik me af: waarom moet eigenlijk altijd alles sneller?
Waarom worden mensen wild als er iets sneller gaat?
Wat doet het met mensen dat ze snelle dingen altijd willen vervangen door nog snellere dingen?
Waarom zijn dingen nog beter als ze sneller gaan?

Wat hebben we eraan dat alles sneller gaat? 
Levert het ons wat op als alles steeds sneller gaat?
Wordt de mens er beter van?
Is het leven gelukkiger met al die snelle dingen?
Is het echt vooruitgang?

Ik vraag het me af.

De bestuurder en zijn bijrijder keken turend naar het verkeerslicht dat boven hun hing.
De bestuurder kneep met zijn ogen en hield zijn hand boven zijn ogen, om zo het zonlicht wat minder in de weg te laten hangen.
Ik zag hem denken.
'Is het nou groen, of lijkt dat maar zo?'.
De bestuurder achter hun toeterde ongeduldig naar ze en de bestuurder schrok op en gaf gas.
In het voorbijrijden zag ik ze lachend naar elkaar kijken.
Het was dus toch groen.

Een paar dagen Ardennen. Met een stacaravan, vrienden, bomen, safaripark en een dagje met de trein naar Luik. Hieronder wat foto's. Nog meer mooie staan op mijn Flickr-pagina.

Vorig jaar was ik een van de meebouwers van de eerste Nijmegen In Dialoog. Het was een geslaagde en bijzondere dag, helemaal zonder geld georganiseerd. Als terugblik naar vorig jaar en als vooruitzicht naar november dit jaar leek het initiatiefnemer Nils Roemen een leuk idee om een boekje te maken. Hij kwam met de input, Linde Ex zorgde voor de mooie illustraties, ik redigeerde de tekst en Marloes de Laat gaf het geheel vorm.

Hieronder de online versie:

De week van de Dialoog is dit jaar van 1 - 7 november: kijk DAAR voor meer info.
Nijmegen in Dialoog is dit jaar op woensdag 3 november: kijk DAAR voor meer info.

De afgelopen maanden was ik steeds bezig met werkdingen. Niet iedere dag. En ook steeds hele dagen. Maar ik was er wel bijna de hele tijd mee bezig. Ook als ik er niet echt mee bezig was. Dat heeft wel wat vermoeiends. Kwam ik achter.

Mensen opperden dat ik eens op vakantie moest gaan. Maar dat zat er qua geld niet in, als beginnende onderneemster.

En ineens was daar het aanbod. Van vrienden met een huisje van familie ergens in de Ardennen. En nu ga ik deze week een paar dagen weg. Laptop blijft thuis. Zonnebrand, regenjas, spelletjes, camera en leesboeken gaan mee.

Ik ga een paar dagen echt afstand nemen. Van dingen.

Om daarna met frisse zin weer terug te komen. In het werkende leven.