Hoor net dat ik leuke dingen ga doen tijdens De Affaire deze zomer. Mooi vooruitzicht!

Komt op mij neurotisch over: 'Neem elke dag je voicemail bericht opnieuw op en noem de datum. Geeft de indruk dat alles onder controle hebt'

In het kader van 'doen waar je energie van krijgt' heb ik m'n baan opgezegd. Ratio deede me twijfelen, gevoel won. Spannend en fijn dit!

Ik zie alleen maar voetbal en ipad-tweets. *klikt laptop dicht*

Als mensen 'handig' zeggen, bedoelen ze net zo vaak juist het tegenovergestelde.

In mijn dromen kwam zo'n beetje iedereen die ik ken voorbij. Wat een drukte tijdens de nachtrust.

Het was steeds te gezellig om te kunnen tweeten: leuke, creatieve mensen bij creatief/ ondernemend II . Lang leuk! #cob10

Het blijft mooi. Mensen die muziek maken. Mensen die er naar kijken en luisteren. Een wereld zonder muziek kan ik me niet voorstellen.

In mijn droom ging ik een stapel tekst uit mappen voorlezen. Net daarvoor viel alles in een zwembad. De oplossing? Ik werd wakker. Ha.

"We hebben op zich een goed zoutcontract, maar het wordt gewoon niet uitgeleverd" #tv #hetiswat

Ik vind het best bijzonder dat ik samen met iemand die ik nog nooit in het echte leven had ontmoet, een eigen borrel ben gaan organiseren. En dat het zo ontspannen en vanzelfsprekend verloopt. Karin en ik hebben aan een kort mailtje vaak genoeg.

Dat ontspannende en vanzelfsprekende was voelbaar tijdens de tweede editie van Creatief/Ondernemendborrel. De eerste editie waren we met een handvol mensen en toch hoorde ik gisteren dat er een aantal mensen naar de tweede editie waren gekomen omdat anderen ze hadden verteld dat het echt iets voor hun was. En dat klopte ook. Het gevoel dat we uitstralen, trekt schijnbaar bepaalde mensen aan. Er waren ook een aantal mensen 'die eigenlijk niet zo van borrels houden'. Maar wel van deze. Mooi hoe dat werkt.

Ik vond het een fijne, warme, inspirerende, vrolijke en gezellig avond.
Met gesprekken over kennismaken, creatief, ondernemen, organiseren, ideeën, reizen, twitteren, freelancen, schrijven, alleen thuis werken, borrels, flexwerkplekken, weekplanningen, films, produceren, strips, ontwerpen, avatars, de Randstad vs de rest van Nederland, facturen schrijven, rode blosjes, inspiratie, waardebepaling achteraf, seats2meet, sneeuw, muziek, blogs, opdrachten doorschuiven, vrijheid, gehaktballetjes, de man die op een Aardrijkskundeleraar leek, samenwerken, Berlijn, doen wat je leuk vind, jezelf zichrbaar maken, portfolio, gevoel, ontmoeten.

Ik ben nou al benieuwd naar de mensen en gesprekken die op onze volgende borrel voorbij gaan komen!

Primeur: het eerste Twittermagazine werd overhandigd.
Lees DAAR de impressie van Karin over de avond.

Dat het doen van sommige dingen je energie kost, en het doen van andere dingen je energie geeft.

Als je bezig bent met iets dat niet goed voelt, dat niet past, dan gaat dat wringen.
Het is als een slechtzittende jas, die heus wel om je schouders blijft hangen, maar niet zonder moeite. Je aandacht wordt er steeds naartoe getrokken en je trekt er her en der wat aan, in de ijdele hoop dat het mischien ooit beter gaat passen. Het is iets dat steeds je aandacht vraagt, op een negatieve manier.

Als je bezig bent met iets dat goed voelt, dat goed past, dan gaat het vanzelf.
Het is als een jas die perfect zit. Je weet dat je hem aan hebt, maar je hebt er verder geen omkijken naar. Hij hangt om je schouders en past gewoon, dus hoef je er verder geen aandacht aan te geven. Soms denk je er ineens aan en bedenk je hoe fijn het is dat deze jas zo goed past.

Mijn baan paste me niet en ik heb het een paar maanden geprobeerd, maar het drong tot me door dat deze niet ineens wel zou gaan passen. Er zijn 101 dingen die me wél passen.
Dingen waar ik goed in ben, die ik leuk vind, waar ik energie van krijg. Vanaf nu ga ik mijn aandacht, tijd en energie richten op het doen van deze dingen en het geld verdienen met deze dingen.

De weg zal vast wel hobbelig zijn, met pieken en dalen en alles daar tussenin. Maar ik heb besloten om ervoor te gaan.
Omdat ik het vertrouwen heb dat het mogelijk is om ook zonder slechtzittende banen rond te kunnen komen.

Eerder gepost:
- Vandaag heb ik mijn baan opgezegd
- Wat kan ik: mijn portfolio

de jongen in de trein
keek nogal boos
op mijn vraag
of hij zijn tas wilde weghalen
ik keek onverstoorbaar glimlachend terug
hij dacht toch niet echt
dat ik zou blijven staan
zodat zijn tas kon blijven zitten

Ik las een boek, dacht daardoor aan een eerder gelezen boek en ergens in dezelfde tijd begon iemand over een boek dat ik ook ooit had gelezen. Deze boeken hebben iets gemeen. Ze gaan allemaal over de dood. Op zo'n manier dat je er anders naar gaat kijken. Over wat er na de dood zou kunnen gebeuren. Bijzonder.

The brief history of the dead - Kevin Brockmeier 

Lovely Bones - Alice Sebold

Ergens - Gabrielle Zevin

De aanmeldingen voor de tweede editie van de Creatief/Ondernemendborrel blijven binnenkomen. Het is erg leuk om te merken dat een idee dat Karin en ik samen uitgewerkt hebben naar aanleiding van een reactie van haar op een van mijn blogstukjes, meer mensen aanspreekt.

Morgen tussen 17.30 en 20.00 zal ik alle mensen achter de aanmeldormulieren zien en spreken, ik ben benieuwd en heb er zin in!

Lees HIER meer over de borrel.
HIER kan je je nog aanmelden.

En het voelt alsof er een berg bakstenen van mijn schouders ie gevallen.

Deze part-time baan leek me al voordat ik begon niet ideaal, mede omdat het qua inhoud niet in mijn richting is. Het leek me echter een mooie basis om mijn geld mee te verdienen, terwijl ik me daarnaast bezig zou kunnen houden met het doen van de dingen die ik wel leuk vind.

Iets doen wat niet bij je past, slurpt echter meer energie dan ik dacht. Het is vermoeiend, beklemmend en verstikkend. Zonde van mijn energie.

Vandaag heb ik het verlossende woord uitgesproken.
Een nieuwe stap op weg naar het verdienen van inkomen met het doen van de dingen waar ik goed in ben!

Losgeraakte veter draaide zichzelf steeds vaster om mijn trapper. Wegens net op tijd ontdekken, net niet helemaal gevallen.

Op weg naar de trein zag ik veel kinderen voor de tv zitten. Vind ik niet echt een goede manier om je dag te beginnen.

Even door een zure appel heen bijten. Een echte.

Ben mijn eerste factuur aan het maken! Hopelijk volgen er nog vele! Eigen onderneming Katyo is een feit.

Mijn schrijfinspiratie komt altijd 's avonds pas goed op gang en houdt er geen rekening mee hoe vroeg mijn wekker gaat.

In de treinochtendspits is het kiezen: of je baant jezelf agressief naar binnen, of je kan niet zitten. Lastige keuze.

Na de film ging het gesprek over dromen volgen, lef hebben, inspiratie, gewoon doen en geloven. Mooi.

De tijd is niet mijn beste vriend vandaag. Maar het zou ook een rare beste vriend zijn, kan er niet eens mee praten of dansen, met tijd.

Eerst 6 uur aan tafel. Daarna 4 uur dansen. Nu hopelijk 8 uur slapen.

Maar goed dat ik soms wel in de spiegel kijk voordat ik de deur uit ga. Anders was ik met klodder boter op voorhoofd vertrokken.

Als de trein vertraging heeft, wacht ik gewoon op 'm. Anderson gebeurt dat eigenlijk zelden.

"Ik mag niet klagen" is een gevleugelde uitspraak die mensen gedachteloos uitspreken. Ik vraag me echter altijd af: van wie mag je dat niet?

De bedoeling was om een mooie, melodramatische volzin over m'n gemoedstoestand te schrijven, maar ik kom niet verder dan: blegh.

Zoekmachines zijn rare dingen.
Typefouten ook.
En dus krijg je als je '100 mililiter' in plaats van '100 milliliter' intikt bij google als 5e mogelijke match een link naar een ouder blogstukje van mij over het meenemen van 100 mililiter als je met het vliegtuig gaat.
Je ontdekt nog eens wat als je de statistieken van je site bekijkt.

Gisteren heb ik zes uur aan tafel gezeten om samen met negen anderen een negen-ganger-diner te verorberen. Het was het nieuwjaarsetentje van de meebouwers van de eerste editie van Nijmegen in Dialoog, dat afgelopen november heeft plaatsgevonden.

Met de groep mensen die in de maanden en weken voor Nijmegen in Dialoog tijd, energie en zin hadden om deze dag te organiseren. Ieder was op zijn eigen manier verbonden geraakt, ieder was op een andere manier aangesloten. Een groep mensen met allemaal eigen kwaliteiten, die hetzelfde een doel voor ogen hadden en dat bleek een bindende factor te zijn.

Gisteren aan tafel werd er smakelijk gegeten, volop geproefd, inspirerend gepraat, veel gelachen, om de paar gangen van zitplaats geruild, mooie gesprekken gevoerd en volop genoten.

Een warme avond met een bijzondere groep mensen.

Zo blijken mensen mijn keuzes dapper te vinden. Zelf zie ik dat niet altijd zo, ik ervaar het meer als logische keuzes die gewoon niet anders kunnen gaan dan op deze manier.

Al vind ik mijn leven soms een lappendeken met 1001 onsamenhangende stukjes, het is mooi om te merken dat anderen er inspiratie uit kunnen halen. Als ik dat hoor, zie ik de charme en de kracht van mijn grillige pad ook wel in.

Op de vraag 'en waar ben jij van' gaf ik eerst antwoord met 'van mezelf' en dat zwakte na een paar keer af tot een 'nergens van.. ik weet het niet zo goed'. Ik heb me voorgenomen om voor een volgende borrel eens over een goed antwoord na te denken.

Iemand opperde dat het eeuwig zoekende van mij wel eens de reden zou kunnen zijn van het steeds niet vinden.
In plaats van zoekende, word ik voortaan vindende.

Vanmiddag ga ik helpen bij UZ.
Omdat het interessant en inspirerend klinkt. En ik graag ergens aan meewerk, als ik er toch ben.
Ik ga helpen met inschrijvingen, vragen beantwoorden en inspringen waar het nodig is.
Een leuke, inspirerende en nuttige vrijdagmiddag voor de boeg dus!

"Hét evenement om mensen en organisaties te ontmoeten die werken aan een betere wereld. Een leuke middag waar allerlei organisaties - van groot tot klein - workshops geven, hun verhaal vertellen en op zoek zijn naar hulp bij hun activiteiten. Je kan bij UZ terecht als je 'iets wil doen' maar nog niet precies weet wat. Je kan er terecht als je een idee hebt, en hulp of inspiratie zoekt. Ook kan je bij UZ terecht als je als organisatie vrijwiligers zoekt, of een vraag hebt die je graag voorlegt aan mensen die willen meedenken."

En dinsdag voelde als een maandag. En ergens is dat best raar. Want hoe hoort een dag eigenlijk te voelen?Ribbelig? Strak? Gebobbeld? Fijn? Passend?
En hoe komt het dat een dag of dagdeel soms anders voelt?

Het valt volgens mij in dezelfde categorie dat de tijd voor je gevoel te snel of juist te langzaam kan gaan.
Terwijl de tijd gaat zoals het gaat. Het kan alleen sneller of langzamer voelen.
Net zoals een dinsdag altijd een dinsdag is, en een donderdag altijd een donderdag.

Al voelt dat soms dus helemaal niet zo.

In de vroege ochtend fietste ik in nog niet helemaal ontwaakte toestand door de stad. Gedachteloos remde ik af voor een bus en ik balanceerde tot ik bijna stil stond, wachtend tot ik verder kon.

Eigenlijk is het best een kunst om op een bijna stilstaande fiets te balanceren. Het leek echter zo gewoon, omdat ik dit van jongs af aan doe en het net zo gewoon is geworden als lopen.

En ik besefte me dat als ik op mijn fiets kan balanceren en dat zelfs heel gewoon voelt, eigenlijk alles dat nu nog als moelijk voelt, te bereiken is.

Ontdekte ik al fietsend dat mijn losgeraakte linkerschoenveter zich met elke slag strakker tussen mijn trapperscharnier draaide. Met nog een welgemikte slag, kwam mijn rechtertrapper beneden te staan. Ik sprong eerst rechts, toen links van de trapper en had geen andere keus dan mijn fiets daarbij plompverloren op de grond te laten vallen. Zelf was ik in ieder geval gered.
Terwijl ik mijn schoenveter en daarbij mezelf losmaakte, terwijl mijn fiets pontificaal op straat lag, verbaasde ik me erover dat niemand op of om keek.
Gelukkig was alles gewoon goed met me.

*

Heb ik er veel aan gedacht dat iemand zomaar dood kan gaan.
Echt zomaar.
Uit het niets.
Door op het verkeerde moment op de verkeerde plek te zijn.
Domme pech.
Met helaas een omonkeerbaar gevolg.

*

Zag ik een klein wit papiertje voor mijn neus op de grond dwarrelen. Rechts van dat papiertje liep een vrouw, die ik iets in haar mond zag stoppen. Ik keek op en besefte me toen dat er nog steeds mensen zijn die zomaar dingen op de grond gooien. Nog vreemder was dat zij zich van geen kwaad bewust leek te zijn en op haar beurt oprecht verbaasd leek dat ik, toevallig voorbijgaande fietser, haar om de een of andere reden zo lang en verontwaardigd aan keek.

*

Drong het tot me door dat ik beter af zal zijn als ik sommige knopen gewoon doorhak.
Ook al weet ik niet meteen precies hoe het daarna zal lopen.
Maar de tijd en energie die vrijkomt door het hakken van sommige knopen, zal alle onzekerheid en moeite waard zijn.
En als ik dat 100% geloof, dan hak ik die knoop.

Ik heb het me weleens vaker afgevraagd en door het vorige stukje is het weer naar boven gekomen.

Stel dat je een ongeluk krijgt (of erger..) en je bent er zo slecht aan toe dat je geen vragen kan beantwoorden.
Hoe vinden ze je familie?
Hoe weten ze wat het telefoonummer van je ouders is? Je broers? Je zussen? Of je een man of vrouw hebt die ingelicht hoort te worden?
En wat als iedereen net op vakantie is naar het buitenland? Hoe weten ze ze daar dan te vinden?
Hebben ze speciale bestanden voor dit soort situaties?

En stel je voor dat je helemaal geen portemonnee hebt, en dus geen pasjes waar je naam op staat.
Hoe komen ze erachter wie jij bent?

Hoe vinden ze dit allemaal?

Heeft iemand een idee?

Dat je op het groene licht wacht, het zebrapad oploopt en omver wordt gereden door twee jongens op een bromfiets.
En je leven zo aan een einde komt.

Ik hoorde vanavond dat een 50 jarige ex-collega waar ik een paar jaar geleden mee gewerkt heb, afgelopen vrijdag op deze manier is overleden.

Twee jonge jongens op een bromfiets werden aangehouden door de politie vanwege hun rijgedrag en omdat ze geen licht aan hadden. Ineens gingen ze er vandoor en veroorzaakten vervolgens dit fatale ongeluk.

Ik vind het een vreemd idee dat hij dood is.
Ik vind het bizar dat iemand zo aan zijn einde kan komen.
Ik vind het een verhaal uit een film, maar dan in het echt.
Ik vind het zo zonde, een ongeluk als dit.
Ik vind het maar niks.

En besef ik me dat ik even vergeet te leven op een manier die echt goed voor me is en het beste uit me haalt.

Mijn baan kost me veel energie. En haalt niet het beste uit me. Ik ben er bijna klaar voor om verder te gaan, maar nog net niet helemaal.

Dit is de tussenfase. De rommelfase.
De fase waarin het wringt. De fase waar het broeit. De fase waarin het allemaal net niet past. De fase dat ik weet dat dit niet werkt en ik moed en energie aan het verzamelen ben tot ik de volgende stap vooruit kan maken.

Er hangt al een voet in de lucht.

Vorig jaar viel ik in voor een vriendin die zou werken, maar vanwege een voetblessure ineens niet meer kon.
Dit jaar ben ik weer bij Eurosonic, en wel als artiestenbegeleider in de grote zaal van Simplon.
Het soort werk heb ik vaker gedaan, dit is echter de eerste keer dat het als zelfstandige doe.
Na dit weekend zal ik dan ook mijn eerste factuur uitschrijven!

Het is alweer een paar maanden geleden dat ik werkzaam was in de voor mij nog altijd bijzondere wereld van muziekliefhebbers en artiesten. Ik heb er enorm veel zin in!

Mocht je toevallig ook in Groningen zijn, dan weet je waar me te vinden.

Eigenlijk heb ik niet zoveel met hokjes. Op de een of andere manier paste ik er nooit helemaal in. Een stukje hoorde bij dit hokje, een ander stukje bij dat hokje. Ondertussen kom ik er steeds meer achter dat iemand best in meerdere hokjes kan passen en toch -of juist- helemaal zichzelf kan zijn. Dat is een geruststellend idee.

Met het vernieuwen van deze site, is er een portfoliogedeelte bijgekomen. Een gedeelte waar ik schrijf over wat ik kan en waar ik goed in ben. En dat blijkt lastiger dan ik dacht. Om mezelf en wat ik doe in hokjes te stoppen. Veel overlapt elkaar en alles heeft ergens wel raakvlakken. Maar het zijn toch net andere dingen allemaal.

Dus ga ik daar even verder met het maken van mijn eigen hokjes en ontdekken wat waar in past.
Zodat ik zelf beter kan uitleggen wat ik doe.
Zodat anderen beter weten waar ze me voor kunnen inschakelen/huren/aannemen.

(Verder schrijf ik alles zelf, maar onderstaand stukje heb ik bijna helemaal letterlijk overgenomen van de site van Karin. We organiseren dan ook samen deze borrel, vandaar.)

Het loopt storm bij de aanmeldingenlijst van de tweede Creatief/Ondernemend Borrel. Leuk dat zoveel mensen zin hebben om te komen! De Creatief/Ondernemend Borrel is op vrijdag 29 januari 2010 van 17.30 tot 20.00 in Seats2Meet Utrecht. Deze borrel is voor ideeënverzinners, zelfstandigen, freelancers, denkers, doeners, dromers, ontwikkelaars, bouwers, organisators, woordkunstenaars, ontdekkers, verbinders, coördinators, inspirators en iedereen die zich verder aangesproken voelt.

Wil je ook komen? Schrijf je dan HIER in.

Deze borrel werkt met een testcase en waardebepaling achteraf!
Wat houdt dat in?
Waardebepaling achteraf geeft voor jou aan wat de borrel het waard (in geldbedrag) is geweest. Daarbij moet je denken aan faciliteit, organisatie, informatieverstrekking en doel van de borrel. Meer richtlijnen hierover volgen.

Jaren geleden zat ik aan tafel met mijn ouders en zus soep te eten. Ik weet niet precies meer welke soep het was, ik weet wel dat er een gesprek op gang kwam omdat we ons afvroegen waar vreemde soepnamen vandaag kwamen.

Koninginnesoep. Er ooit een stukje Koningin in gezien?

Ossestaartsoep. Hoe zouden ze die staart verdelen?

Ook studentenhaver kwam ter sprake. Wat hebben die eigenlijk met studenten te maken?

Deze vragen hebben we jaren geleden gesteld en ik bedenk me vandaag ineens dat we er eigenlijk nooit een antwoord op hebben gevonden.

De plannen waren er al langer. Maar de daadwerkelijke stap kwam er steeds niet van.
Afgelopen vrijdag heb ik de stap gezet.
En me ingeschreven als zelfstandig ondernemer bij de Kamer van Koophandel.
Het voelde vreemd, opwindend, onwerkelijk en spannend.
Katyo is voortaan meer dan alleen een website, het is een onderneming.
Als wat? Meer informatie daarover heb ik hier bij elkaar gezet.
Het begin is gemaakt.
En het einde is nog lang niet in zicht.
Ik ben benieuwd naar alle stappen die er volgen!

Kreeg net spontaan even zin in bitterballen. Vreemd. Eet nl al meer dan 10 jaar vegetarisch.

Bezig met het veranderen van m'n portfoliogedeelte op mijn site. Weet steeds beter wat ik wil laten zien, en hoe.

Tegelijkertijd is het ook best moeilijk om precies te bepalen wat ik wil uitstralen. Merk ik.

Mezelf zonet ingeschreven bij de Kvk als zelfstandig ondernemer. Weer een nieuwe stap gezet dus!

volgens mij was ik 99! RT @cultuurstroom 100!! We hebben 100 inschrijvingen! Dank aan alle Deelnemers! Op naar de 200!

Ik vraag me ineens af of het leuk/handig/nodig/grappig is om een eigen logo te hebben nu met mijn site en zakelijke profielen her en der?

Tijd voor weekendje weg met ouders + zus + haar vriend + hun hond. Huisje met ligbad. Relaxen. Spelletjes. Laptoploos. Ben er klaar voor!

Hoe meer je mailt, hoe nog meer je mailt.
Het beantwoorden van je mals, zorgt niet voor een legere inbox, maar voor heel snel weer een volle, omdat er allemaal reacties terugkomen.
Mailen is zo handig en tegelijk zo frustrerend en tijdverslindend.
De laatste dagen ben ik met twee verschillende groepjes mensen van 5 personen heen en weer aan het mailen over een te maken afspraak met zijn allen.
Dit leidt tot mailtjes als "eerste voorstel: dan of dan of dan", "ik kan dan en dan wel en dan niet", "oh, ik kan dan wel, maar dan en dan niet", "nieuwe data: wie kan er dan en dan in de volgende maand",""mooi, ik kan dan en dan wel", "nee, ik ben dan op vakantie" enzovoorts enzovoorts.
Tureluurs word ik er van, maar ik mail dapper mee, want het is zo leuk als het lukt om met beide complete groepjes af te spreken.
Ik vraag me wel af hoe we dit soort dingen vroeger deden.
Mailden we toen net zo vaak heen en weer?
Of hadden we het niet zo druk allemaal en was een datum makkelijker geprikt?

De fietsende vrouw had haar hond aan zo'n lange lijn,
dat zij door groen fietste, maar haar hond door rood liep.
Veilig is dan niet het eerste woord wat in me opkomt.

1) Ik ben heel blij dat mijn site www.katyo.net eindelijk vernieuwd is, zodat het meer is dan alleen mijn weblog!
2) Ik flos iedere dag. Heel soms zelfs 2x.
3) Ik ben een vegetariër.
4) Ik hou van cheesy films en tvseries.
5) In december heb ik erg veel naar Sky Radio geluisterd.
6) Ik heb al jaren een naaimachine, maar nog steeds niet de tijd genomen om te ontdekken hoe het werkt. Zonde.
7) Ik droom veel, heb altijd de vreemdste dromen en onthou ze vaak ook nog.
8) In 2010 is het mijn doel om echt te doen wat ik wil op werkgebied.
9) Soms zou ik even willen dat ik heel vaardig was in het perfect stylen van mijn haar en make-up.
10) Mijn grootste wens is om ooit in zo'n legerhelicopter met zo'n open zijkant over een woest landschap te scheuren.
11) Ik hoop dat ik binnenkort toch echt weer gewoon in een auto kan stappen om zonder angst en nadenken te rijden waarheen ik wil.
12) Ik wil heel graag verhuizen. Heb het helemaal gehad met deze rumoerige flat waar ik niet naar buiten kan.
13) Voor een dag zou ik weleens helemaal gestyled willen worden, erg benieuwd wat daar uitkomt!
14) Ik vind dit wel weer een mooi jaar om de liefde te vinden (wederzijds graag).
15) Ik heb een hekel aan poetsen en schoonmaken, maar omdat het anders zo'n zooitje wordt, doe ik het soms toch maar gewoon.
16) Ik hou van afwassen en boodschappen doen.
17) Stiekem zou ik best plotseling heel rijk willen worden.
18) Ik was altijd een kattenmens, maar de laatste tijd begin ik sommige honden ineens ook leuk te vinden.
19) Ik ben blij dat ik sommige vrienden ondertussen al lang ken en ze (soms met tussenpozen van elkaar lang niet zien) nog steeds in mijn leven zijn.
20) Ik erger me als een onbekend nummer mij belt en niks inspreekt.
21) Regelmatig dans en zing ik door mijn kamer heen.
22) Ik probeer steeds rustiger door het leven te gaan en me niet teveel mee te laten slepen door haastige mensen om me heen.
23) Ik ben blij dat internet bestaat, al vervloek ik het soms ook.
24) Mijn favoriete slaaphouding is op mijn rechterzijkant, helemaal opgerold.
25) Ik hoop dat op zijn minst 1 iemand al deze 25 facts gaat lezen.

Dat is nou jammer. Is mijn site helemaal vernieuwd en ben ik er klaar voor om digitaal volop aan de slag te gaan. Blijkt mijn nieuwe internetverbinding verre van goed te werken. Ik dacht dat er iets raars met mijn laptop aan de hand was. Een virus ofzo. Maar na een bezoekje van een vriend die systeembeheerder is, blijkt het allemaal aan mijn nieuwe internetverbinding te liggen. Via een T Mobile usb-stick. Het gaat heel erg langzaam en regelmatig staat alles even stil. Internet hoort niet stil te staan. Het hoort te bewegen.
Dus ik ga proberen of ik op de een of andere manier mijn abonnement kan opzeggen. En ondertussen ga ik op zoek naar een nieuwe goede internetverbinder. Via de muur of via een usbstick. Wat het beste werkt voor een niet al te belachelijk hoge prijs.
Zodat ik binnenkort weer met een druk op de knop een liedje kan luisteren via internet. Mijn foto's naar diverse sites kan laden. En een mail kan versturen in een normale snelheid.
Ik kijk er naar uit.

In mijn nieuwe agenda valt op de een of andere manier de donderdag niet zo op.
Het is iets met de indeling, die anders is dan die van de afgelopen jaren, dat ik de donderdag over het hoofd zie en van de woensdag in een keer door ga naar de vrijdag.

Ik ben benieuwd of mijn week er gevoelsmatig sneller of langzamer door lijkt te gaan.

Mijn vorige lay-out was mooi, maar na een aantal jaar was ik wel er op uitgekeken. En ik wilde meer dan alleen mijn weblog, ik wilde alles dat met mij te maken heeft, bij elkaar hebben. Sinds een paar dagen heb ik zo'n site en ik ben er meer dan blij mee. Het is alleen wel even wennen. Dat mijn redelijk anonieme weblog nu duidelijker verbonden is aan mijn naam en alles in mijn leven. Wennen, maar goed voor me. Om alles meer samen te laten vallen, zowel hier als in het echte leven.
En zo zal alles altijd in beweging blijven.

Bij deze al mijn lof en dank aan Schrijfjunkie, die deze site lay-out voor mij heeft omgezet en aangepast tot wat het nu is!

Een hele tijd geleden gaf ik hier aan dat ik het een hele stap vind om naar borrels met onbekenden te gaan en het gevolg was dat ik in oktober samen met Karin een eigen Creatief/Ondernemend borrel organiseerde. Bijzonder, hoe die dingen kunnen lopen. Het was een kleine, gemoedelijke en inspirerende samenkomst.
Op vrijdag 29 januari van 17.30 - 20.00 is het tijd voor een tweede.
Voor ideeënverzinners, zelfstandigen, freelancers, denkers, doeners, dromers, ontwikkelaars, bouwers, organisators, woordkunstenaars, ontdekkers, verbinders, coördinators, inspirators en iedereen die zich verder aangesproken voelt.
Hopelijk komen ook die mensen die eigenlijk niet van borrels houden, maar wel van inspirerende mensen en gesprekken!

Het vindt plaats bij Seats2meet in Utrecht, voor deze borrel werken ze met waardebepaling achteraf.

Inschrijven kan hier.
Ingeschreven mensen vind je hier.

2009 was een bewogen jaar.
Vol veranderingen. Plannen die niet doorgingen maar me wel nieuwe inzichten hebben gegeven. Zoeken. Vinden. Inspiratie. Genieten. Veel leren en ontdekken. En steeds een stapje dichter bij wat ik kan en wil. Op alle mogelijke gebieden.

2010 wordt wederom een bewogen jaar.
Met vele nieuwe stapjes die me steeds verder vooruit brengen naar de manier waarop ik wil werken en leven.

Ik heb er zin in!