• Ik stelde een vraag.
• En kreeg een antwoord.
• Op de site van Het Leven Leert Vanzelf.

• Vraag:
  Zit ik op de goede weg of kan ik beter dat andere pad kiezen?

• Antwoord:
  Lieve Katja,
  Het goede pad is geen snelweg. Het is meer alsof je in het bos loopt, het is een kronkelig bospaadje en soms moet je ergens overheen stappen en daardoor denk je misschien dat je niet op het goede pad zit, maar als je eroverheen klautert is het uitzicht de moeite waard. En als het uitzicht niet de moeite waard is, dan kun je altijd een stukje terug of een zijpaadje inslaan of snel doorlopen. Het is belangrijk om de moed niet op te geven ook al voelt het soms alsof je al uren doelloos rondloopt. Vertrouw op je eigen voeten en de keuzes die ze maken.
  Veel succes!

• Beetje uitslapen.
• Sporten.
• Brrood halen.
• Wat orde in chaos scheppen thuis.
• Rondje internet.
• Wat drinken met een vriend.
• Met de trein naar Utrecht.
• Mijn eerste eigen borrel (creatief&ondernemend).
• Uit eten met vriendin.
• Met trein terug naar huis.
• Naar bed.
• Zo'n vrije dag is soms net hard werken.
• Maar dan wat leuker.

• Op het perron zag ik ineens een bekende staan.
• De vrouw van een van mijn neefjes.
• Dat is nogal toevallig.
• Zij wonen sinds kort namelijk in Nieuw-Zeeland.
• En nu is ze een paar weken in Nederland.
• Om dingen te regelen en mensen te zien.
• De terugreis van mijn werk voelde ineens een stuk minder als een forensenreisje.
• Met bijzondere Nieuw-Zeelandse verhalen in plaats van mijn boekje.

• De maandag na het weekend dat de klok is verzet, schijnt voor iedereen een vreemde te zijn.
• Er klopt iets niet helemaal en lichaam en geest kunnen dat niet goed rijmen.
• De dagen na die maandag blijft het allemaal wat wringen.
• Gisteren hoorde ik dat deze week statistisch gezien voor iedereen een rare week is.
• Dat doet me dan weer goed.
• Het is namelijk niet helemaal mijn week.
• Maar dat is dus allemaal logisch en statistisch te verklaren.
• Het ligt dus niet aan mij.

Zoals jullie wellicht al gelezen hebben is er aanstaande vrijdagmiddag van 15.3018.30 in Seats2Meet in Utrecht een gratis Creatief&Ondernemend Borrel. Voor: ideeënverzinners, zelfstandigen, freelancers, doeners, dromers, ontwikkelaars, bouwers, organisators, woordkunstenaars, ontdekkers, coördinators, inspirators en iedereen die zich verder aangesproken voelt. Zin en tijd om te komen? Meld je dan even hier aan of stuur me een berichtje. Zodat ik kan zorgen dat er voldoende hapjes en drankjes worden klaargezet. Ik ben benieuwd naar mijn eerste echte borrel!

Veel mensen verstaan Engels. Maar niet iedereen. Even goed.

Handig dus, dat de vele Engelstalige televsieseries en films op tv ondertiteld zijn.

Zodat iedereen die Nederlands kan lezen, het ook kan volgen.

Minder handig, dat je tegenwoordig steeds meer reclame voor tv-programma's onderaan in beeld, dwars door de ondertiteling heen ziet verschijnen.

Waarom mag dat?

• Thuis heb ik een fiets.
• Daar fiets ik mee van hier naar daar en overal daar tussenin.
• Voornamelijk op de dagen dat ik niet werk.
• In de plaats van mijn werk, huur ik een ov-fiets.
• Daarmee fiets ik heen en weer tussen station en werk.
• Een fiets heeft terugtrapremmen.
• De andere handremmen.
• Het is schrikken als je in je handen knijpt en je niet blijkt af te remmen.
• Het is ook schrikken als je achteruit trapt en de remmen het niet op die manier blijken te doen.
• En om de paar dagen is het hetzelfde liedje.
• Remmen en schrikken.

• Deze keer een stukje voor alleen mijn Nijmeegse lezers (m/v).
• In de week van 2 - 8 november wordt er in 55 Nederlandse steden de Dag van de Dialoog georganiseerd.
• Dit jaar voor het eerst ook in Nijmegen.
• Doel van de Dag van de Dialoog is door middel van de dialoog nieuwe verbindingen te maken, kris kras door de samenleving in een stad heen, waardoor nieuwe inzichten, ideeën, kansen en concrete projecten ontstaan die bijdragen aan samenhang in de stad. Met als thema 'Thuis in Nijmegen'. 
• Vele locaties, partners, koffieleveranciers, posterdrukkers en meebouwers doen al mee.
• En jij?
• Kom je op 5 november aan een van de dialoogtafels zitten als tafeldeelnemer?
• Kijk voor meer info op de site. Direct aanmelden kan hier.
• Hopelijk tot dan!

als je een uur voordat de wekker gaat wakker wordt en daarna weer in slaap valt, zit je net weer in hele diepe slaap. oftewel: gaap.

welkom hier! @worteltjeboven

VRIJ 30-10 Creatief_Ondernemend Borrel, gratis, seats2meet Utrecht, geef je hier op: http://bit.ly/aqNSF verzorgd door @metkcom en mij

Mooi, morgen ben ik ook van de partij! RT @Nijmegendialoog het loopt als een trein! www.nijmegenindialoog.nl

De dag uitgeslapen en zonder wekker en zonder dat ik meteen ergens naartoe moet beginnen, is als een gewenst kadootje.

'Wie zapt, die ziet wat': kampioenschappen bowlen op Eurosport. Het bestaat. Echt.

het is toch van de zotte dat ik de muziek van de buren hoor tijdens de stillere stukjes van mijn eigen muziek.

dst was weer een gezellige, dansbare en leuke Helter Skelter in @doornroosjenl gisteren!

ik was uitgegaan van een druilerige, donkere zondag en nu is het zonnig. voelt alsof ik andere dingen moet gaan doen.

het is niet zo dat ik het vergeet. het is meer dat ik er niet aan denk.

Ik droomde dat de HEMA zijn deuren ging sluiten en iedereen (inclusief ikzelf) snel vanalles ging kopen, voordat het te laat was.

• "En noemen jullie dat hier de afdeling voor verloren of gevonden voorwerpen?"
• "Gevonden. Want de voorwerpen die hier terecht komen, zijn nog niet verloren."

• Wakker worden.
• Uitgeslapen voelen.
• Zonder wekker de dag beginnen.
• Buiten herfstige regen.
• Cd van Lamb aan.
• Appeltje eten.
• Niet meteen ergens naartoe moeten.
• Zo mag een dag vaker beginnen.

In augustus plaatste ik dit op mijn blog:

Er wordt me via diverse kanten verteld, dat handig en leuk kan zijn om een creatieve borrel te bezoeken. Wie weet met wie ik aan de praat raak en hoe een balletje kan rollen. Klinkt niet verkeerd en 'baat het niet, dan schaadt het niet', toch?

Het ding is alleen dat ik niet zo goed weet of ik daar wel wat te zoeken heb. Ik zie het al voor me, dat ik de stap heb genomen om er naartoe te gaan, er binnenkom, iedereen me aankijkt zo van 'wat doet zij nou hier' en ik me erg ongemakkelijk ga voelen. Valt er ook te netwerken als je werkzoekende bent? En misschien kent iedereen elkaar en sta ik daar als een muurbloempje aan de kant. Of kom ik totaal niet uit mijn woorden en weet ik ineens niet zo goed te vertellen op welke gebieden ik creatief ben. 

(voor het hele stukje, klik hier)
 

• Karin opperde het idee om samen een borrel te organiseren. En zo was het idee geboren.
• En nu gaat het bijna gebeuren.
• Creatief & Ondernemend. Klik hier voor meer info.
• Het is voor creatieve en ondernemende mensen die met anderen in contact willen komen om te brainstormen en ideetjes uit te wisselen en van elkaar te leren.
• In het gezelschap zijn van mensen leidt altijd tot nieuwe ideeën en op zijn minst tot een leuk of bijzonder moment.
• Om te beginnen: een creatieve, ondernemende borrel op 30 oktober. En wie weet wat er verder nog volgt.
• Voor: ideeënverzinners, zelfstandigen, freelancers, doeners, dromers, ontwikkelaars, bouwers, organisators, woordkunstenaars, ontdekkers, coördinators, inspirators en iedereen die zich verder aangesproken voelt.
• Ik ben zo benieuwd naar mijn eerste borrel!

Ik zou willen dat ik er heel goed in was. Mezelf afsluiten.

In een volle trein. Met volop aanwezige ringtones. Oordopjes waar flarden opdringerige muziek uitkomen.

En naast me. Een meisje dat wortels eet. Een zak vol handzame, ronde knabbelwortels.

Ik kan niet zo goed tegen eetgeluiden. Krakend. Lawaaierig.

Het kruipt onder mijn vel en onder mijn irritatiegrend.

Dus ik zou willen dat ik er beter in was. Mezelf afsluiten.

vandaag weer mijn best gedaan om mensen te laten weten dat @Nijmegendialoog plaats gaat vinden en ze mee kunnen doen!

verhip, ik sta gewoon tussen de genomineerden bij de dutchbloggies. minimaal 1 iemand heeft op me gestemd zowaar. leuk

de morgenstond heeft donkerte en regen in de mond.

trouwens, ik zag via mijn sky radio-luisterende collega ('muziek terwijl u werkt') dat er ook een kerstradiokanaal is. nu al! 't is oktober!

Goeiemorgen. al voelt het als nacht. op de een of andere manier slaap ik zoveel onrustiger als ik vroeg op moet staan. gaap

dat waren fascinerende verhalen van Willem Venema en Johannes de Boom in intieme studio! http://bit.ly/1IJjcu

opzij, opzij, opzij, maak plaats, maak plaats, maak plaats, we hebben ongelofelijke haast

MTV Cribs: wat heb je in aan een tv met 2 schermen in ej auto? of heb je heel veel geld nodig om dat te kunnen begrijpen..?

Dames en heren, de race is voorbij en een uur en 40 minuten later dan gepland begint dan de film Traffic. Gelukkig heb ik de tijd.

Er lag een fiets op de motorkap van een geparkeerde auto. Het zag er bijna normaal uit, zo op deze rustige zonnige zondag. 

'n meisje in de sportschool had een riempje aan over haar shirtjurkje. ik vond dat iets te veel bedacht voor een sportoutfit

Ik sleep vaak een opschrijfboekje mee, omdat ik zo vaak zinnen hoor of lees die ik te opvallend vind om meteen verloren te laten gaan.

• In de categorie 'is dit niet een beetje dubbelop?' las ik:
• "Ik ga kijken wat er op mijn pad komt en verder wacht ik het gewoon af."
• En in de categorie 'ik ben heus wel hipper dan anderen' las ik:
• "Ik volg haar al een paar jaar, ook toen niemand haar nog kende."

Mooi vind ik dat.

Ik ben geen ochtendmens. Echt niet. Als ik een nachtrust van 8 uur heb en daardoor om 8.30 opsta, voel ik me uitgeruster dan als ik om 6.30 opsta. Het is dan nog veel te vroeg voor mijn lichaam. Over mijn geest al helemaal niet te spreken.

Als ik vroeg op moet staan, slaap ik veel onrustiger en word ik 's nachts soms wakker, waardoor ik in totaal minder slaap dan dat ik in bed lig.

Ook dat draagt niet bij aan een fris en wakker ochtendgevoel.

Ze zeggen dat het went. Ik heb daar zo mijn twijfels over.

Een voordeel is, dat ik dit voor mij onnatuurlijke ritme maar 3 keer in de week hoef te volgen. De andere dagen beginnen gevoelsmatig dan ook stukken fijner. 

Ik heb nou al zin in het uitgeruste opstaan morgen.

Terwijl ik de kou aan mijn blote handen voelde, vroeg ik me zachtop af of het al tijd was om mijn dunste handschoenen thuis uit een la te halen.

Precies op dat moment zag ik een meneer in een korte broek voorbij lopen.

Ik vond een nummertje op het station. 111 om precies te zijn. En ik zie hem voor me, de niet-af-te-halen-jas die ergens bij een garderobe in Nederland al dagen aan haakje 111 hangt.

• 

• Ineens voelde ik het.
• Met mijn tong.
• Er is een heel klein stukje van een van mijn voortanden af.
• Echt pietepeuterig klein.
• Als ik het met een vinger navoel, blijkt het niet meer dan een schilfertje te zijn.
• Dat is bijna te verwaarlozen, zou je denken.
• Maar mijn tand klopt niet meer.
• En ik kan niet anders dan me er keer op keer bewust van te maken door er steeds met mijn tong overheen te gaan.

De weblogwand op blog-art was inspirerend, grappig en aandoenlijk. En herkenbaar. Het zou zomaar de inhoud van mijn hoofd kunnen zijn. Het lukt mij alleen niet altijd en niet helemaal om dat in zo'n vorm te gieten. Eva en Miriam zijn er wel goed in. Een inspirerend duo, niet alleen op die wand, maar overal, zelfs aan de Chinese eettafel. Mensen met een eigen soort humor die vast niet door iedereen begrepen wordt, daar heb ik wel wat mee. Vooral als ik dat soort humor zelf wel kan waarderen.

• Gisteren was een inspirerende, gemoedelijke, interessante en gezellige dag.
• Met goede gesprekken, leuke verhalen, fijne mensen, verschillende standpunten, vreemde mensen, kleine situaties, veel om te observeren en dingen om over na te denken.

Eind vorige maand bestond deze site 5 jaar. In die jaren zijn er vele sites/mensen geweest die ik heb gevolgd. Die lijst wisselde steeds,maar een aantal mensen ken ik virtueel ondertussen al jaren.

Virtueel, ik heb ze nog nooit in het echt gezien.

Vandaag komt daar verandering in. Ik ga namelijk naar blog-art in Den Haag en daar komen een aantal mensen die ik virtueel ken.

Ik ben benieuwd. Of we elkaar herkennen. En of het heel raar is om elkaar te zien, of juist niet, omdat je elkaar toch al een beetje kent.

Vandaag was ik in gesprek met iemand die vele leuke dingen doet en daar erg inspirerend over kan vertellen. Daardoor moest ik ineens denken aan de inspirerendste persoon die ik virtueel ken. Beiden ga ik even met zoveel mogelijke linkjes naar leuke en goede dingen hieronder beschrijven. Omdat ik er energie van krijg. En jij misschien ook.

De eerste is Nils Roemen. Ik heb hem jaren geleden in een dorpje in Thailand leren kennen en dat terwijl we in dezelfde stad wonen. Zo gaan die dingen. Zo her en der kwamen we elkaar tegen, maar de laatste tijd kwam hij ineens via allemaal wegen weer mijn kant op (of ik die van hem?). Ten eerste door een vriendin van me, die me maanden geleden zag worstelen met mijn werk- en woonruimtevraagstukken en dacht dat ik iets zou kunnen hebben aan Nils en zijn Durf te vragen-bijeenkomsten. Ik melde me aan, ging ernaartoe en het bleek een inspirerende en energieke gebeurtenis. Met als uitgangspunt "als mensen de juiste vraag aan de juiste persoon stellen, wordt het onmogelijke mogelijk." Die gedachte heeft er ook toe geleid dat hij is begonnen met het organiseren van Nijmegen in Dialoog op 5 november, als onderdeel van Nederland in Dialoog, dat in 55 steden plaatsvindt. Het bijzondere in Nijmegen is, dat de hele dag zonder geld georganiseerd wordt. Hoe dat kan? Door mensen iets anders dan geld te laten geven. Zoals: inzet, kennis, drukken van flyers, verspreiden van informatie, vinden van tafeldeelnemers of koekjes voor op de tafels. Je kan het zo gek niet bedenken. Een fascinerende werkwijze en ik zit er met mijn neus bovenop aangezien ik mijn tijd en organisatievaardigheden aan het inzetten ben. Inspirerend mens met nog veel meer ideeën die wel of niet nog nooit voorbij zullen komen.

En dan is er karin r. Haar weblog was een van de eerste die ik volgde. Ze ontroerde en inspireerde me met haar geschreven stukken. Zij was ook aan het zoeken naar werk dat beter paste, naar een manier om haar creativiteit en kennis ten volle te benutten. Met het zoeken naar positieve dingen kwam de site Hart op Straat, waar mensen foto's van gevonden hartjes naartoe sturen. Ze gaf een boek uit. Stappen werden gemaakt. Keuzes werden gemaakt. Haar weblog werd de naam van haar eigen organisatie "een creatieve project organisatie voor kunst & cultuur, maatschappij en internet." Ideeën stroomden. En zo was er ineens het idee voor blog-art, 'het offline podium voor online creatieve webloggers". Het idee ging van klein naar steeds groter en komende vrijdag is het zover in Theater het Spui in Den Haag. Mooi om online te volgen hoe zoiets groeit. Uiteraard ben ik er vrijdag bij om te kijken en ervaren hoe het is!

Inspirerende mensen zijn zo welkom om mijn eigen inspiratie levendig te houden en aan te wakkeren. Er kan zoveel meer dan je denkt en deze mensen en al hun ideeën helpen me daaraan herinneren.

Mijn 'twee naar links en dan twee naar boven'-bovenbuurmens is aan het verhuizen. Met zo'n verhuislift. Wel zo handig als je op de 4e verdieping woont.

Zelf woon ik hier alweer ruim zeven jaar. In dit flatgebouwtje van vier hoog, waar ik de voordeur deel met 15 anderen. Heel soms verhuizen er mensen. Maar de meesten wonen hier ook al jaren.

Ik heb niet veel contact met de mensen hier. Ik ken de gezichten. Zeg hoi. Heel soms iets over het weer als ik naar buiten stap. Of een kort gesprekje over een van de katten.

Ik ben wel op de hoogte van de eigenaardigheden. Zo is er de buurman die altijd buiten rookt, ondertussen puzzels uit een puzzelboekje maakt of door een meegebracht fotoalbum aan het bladeren is. En heb ik een schuinonderbuurvrouw die soms heel hard haar muziek aan heeft staan en dan ook nog eens keer op keer hetzelfde nummer achter elkaar draait. En dan is er een naaste buurman die niet zo goed hoort en dus zijn tv of zijn muziek (opera of carnavalshits) te hard heeft staan.

Verder valt het allemaal wel mee. Het is en blijft een flat en elkaar soms horen, daar kom je niet onderuit. Maar ik ken de eigenaardigheden nu en kan daar prima mee wonen.

Ik vind het dus wel spannend dat er nog veel meer verhuizingen gaande zijn. Mijn onderburen zijn vorige week verhuisd. Mijn buren rechts gaan eind deze maand weg. En de buurvrouw van twee deuren naar links vertrekt eind november. Twee naaste buren en twee mensen op mijn galerij van vier deuren weg dus. Wie weet wat voor lawaaimakende monsters ik daarvoor in de plaats terug ga krijgen?

Mijn hoop gaat dan ook uit naar stille, boeklezende, slaperige, geen-muziek-luisterende mensen zonder vrienden die op bezoek komen.

"Een aanrijding heeft zaterdagavond aan twee mensen het leven gekost. De bestuurder van de auto waar de twee slachtoffers in zaten is aangehouden. De slachtoffers, een 18-jarige man en een 18-jarige vrouw, zaten in een auto die van de weg raakte en over de kop vloog. Vijf andere inzittenden van de auto, allen 18-jarigen, raakten gewond."

Dit treurige feit las ik in de krant. En ik werd gegrepen, als was het een rekenopgave. In de vroege ochtend kwamen mijn halfslaperigr hersenen er niet uit. Vijf ándere inzittenden van de auto? Hoeveel mensen zaten er dan in een auto? Wat klopt er niet? Waar zit de rekensom? En waar de tel- of zinsfout?

• Koopzondag.
• In de paskamerhoek van een warenhuis.
• Alle paskamers zijn gevuld met vrouwen en hun mogelijke aankopen.
• Daarvoor staan hun vrienden en mannen.
• Te wachten.
• Met plastic tassen in hun hand.
• En een houding die overduidelijk uitstraalt dat ze zich afvragen waarom ze hier staan, en niet in de tuin, op een terras of bij een voetbalveld.

Energie is een bijzonder iets. Je kunt het ergens aan besteden. Of ergens aan verspillen. Het kan op raken, dus het klakkeloos overal in steken is een beetje zonde. Van die energie.

Het beweegt zich in doen. En in denken.

Denken kan over dingen die zijn. Zijn geweest. Of misschien gaan komen.

Misschien. Maar misschien ook niet. Mogelijke opties. Kansen. Nieuwe wegen. Andere verhaallijnen. Veranderingen. Alles kan tijdens het denken voorbij komen.

En als de dingen dan lopen zoals ze lopen -of dat nou precies is zoals je had verwacht, of juist precies het tegenovergestelde- blijkt bijna altijd hoe zonde het eigenlijk was om er van tevoren denkenergie aan te besteden.

Achteraf gezien.

Het was na 17.00. En voor me in de overvolle trein met veelal forensen zaten een man en een vrouw. Overduidelijk collega's. Ze hadden het over projecten, groepen, subsidies, vergaderingen en keuzes die gemaakt moesten worden. Voor hun zag het eruit als bittere ernst. Maar voor mij had het iets onechts over zich.

Ik had het gevoel dat ik keek naar een klein toneelstukje, met een vooraf verzonnen en ingestudeerde tekst in de categorie "interessant klinkende kantoorpraat voor op de achtergrond".