• Vorig jaar rond deze datum schreef ik hier over de herfst en gedachten die waaien. *klik*
• In 2007 schreef ik op de datum van vandaag over de groente&fruitafdeling van een supermarkt en dat dat volgens iemand de plek is om jongens te ontmoeten. *klik*
• In 2006 schreef ik op de datum van vandaag over de vele dingen die ik altijd voor mezelf opschrijf en dat ik ze zelden na een dag nog op deze site zet, omdat het gevoelsmatig niet meer klopt voor mij dan. *klik*
• In 2005 vroeg ik me op de datum van vandaag af hoeveel mailadressen andere mensen hebben. *klik*
• In 2004 schreef ik op de datum van vandaag over de start van mijn katyo.net. *klik*

Vijf jaar lang zet ik stukjes op mijn blog. Vorm ik woorden en zinnen over de dingen die in mijn leven gebeuren. Bedenk ik wat ik wel deel met mijn lezers. En wat niet. Ben ik soms blij verrast door reacties. En vraag ik me soms vertwijfeld af waarom er niemand regaeert op wat ik geschreven heb. Vaak ben ik blij met deze uitlaatklep, dit podium. En soms heb ik ineens geen idee waarom ik deze dingen deel met bekenden en onbekenden.

Vijf jaar vol gedachtes, twijfels, dromen, banenzoektochten, nieuwe banen en projecten, mogelijke liefdes, op-niks-uitlopende-liefdes, plannen, ideetjes, bezigheden en gebeurtenissen zijn zomaar voorbij gegaan. En fragmenten uit die jaren zijn terug te vinden op deze site. Vijf jaar erbij? Geen idee. De tijd zal het leren.

Ik had de stratenmaker kunnen negeren, aangezien ik niet goed verstond wat hij zei en ik geen idee had wat hij van me zou willen. Maar zo ben ik niet. Combinatie van beleefdheid en nieuwsgierigheid. Ik remde dus wat af en keek hem vragend aan. "Heb je veel geld bij je?", herhaalde hij. Ik wist niet waarom hij dat interessant vond, maar ik schudde mijn hoofd, want veel geld had ik niet. "Dan zou ik maar afstappen als ik jou was." Dat deed ik. "Ze zijn aan het controleren, kijk maar eens goed achter die bus van me." Door de ruiten van zijn bestelbusje zag ik een paar mannen van Bureau Toezicht bij een jongen met een fiets staan. Ze waren aan het controleren. Op fietsen. In de stad. Dat in sommige straten wel mag, maar op dat stukje niet. Dankbaar keerde ik me naar de stratemaker toe: "Bedankt voor de waarschuwing! Echt! Heel erg bedankt!" De stratenmaker en zijn collega keken elkaar met een kleine glimlach aan. En gingen verder met hun ding. Ik liep naast mijn fiets, langs de heren van Bureau Toezicht en hoorde hoe de betrapte jongen zijn adres aan het opnoemen was, zodat ze dat op zijn bon konden zetten.

• 1) Sporten bij de fitness en me ondertussen verbazen over de mensen daar.
• 2) Twee uur kijken naar Rembo&Rembo-marathon.
• 3) Uitje: met concertzaalcollega's naar de kartbaan.
• 4) Karten is leuk!
• 5) En ik hou niet eens van snelheid. Of autorijden.
• 6) Karten is echt heel leuk!
• 7) Niet geheel onverwachts was ik een van de minst snelle karters.
• 8) Tafelen en een buffet en leuke mensen om je heen zijn een fijne combi.
• 9) Een bord vol lekkere toetjes gaat er altijd nog in. Echt.
• 10) De dag afgesloten bij een haardvuur met een cognacje, filosoferend over het leven en de kans op een eigen bibliotheekkamer met haardvuur en leunstoel. Later.

Het denkende vermogen van de mens, is zowel zijn sterkste als zijn zwakste punt.

Als een trein zo vol is dat alle mensen elk mogelijk stukje benutten om te staan, zitten, leunen en hangen en er voor persoonlijke ruimte geen milimeter plek is, vallen ze uiteen in drie groepen:

• 1) De gelatene (Deze kijkt met een blanco blik voor zich uit en doet net alsof hij niet allemaal ellebogen, rugzakken en knieën tegen hem aan voelt. Hij bestaat even niet. In gedachten is hij ergens waar wel ruimte is. Hij vermijdt oogcontact met iedereen)
• 2) De geirriteerde (Deze komt luid zuchtend en steunend de trein en en neemt met veel bombarie een stukje plek in beslag, vaak vergezeld van mopperen over de ns, de mensen om hem heen en de wereld in het algemeen.)
• 3) De optimist (Deze kijkt geamuseerd om zich heen en ziet het als iets dat nu eenmaal zo is en wellicht een interessante ervaring. Deze categorie mensen is ertoe in staat om onderling grapjes te maken over het gebrek aan ruimte en mogelijke -hilarische- omvalpartijen.)

In een tweedehandswinkel zag ik een handig keukenapparaat staan: een koffiezetapparaat, eierkoker en oven in een!

Waarom heb ik dit nog nooit op Tellsell voorbij zien komen?

Ik vind het fijn. Om mijn hart te luchten bij vrienden (m/v). Om bijval te krijgen. Bevestiging. Of juist een andere visie.

Het zorgt er vaak voor dat ik me bewuster word van mijn eigen mening, wat ik zelf van iets vind.

Maar soms leidt het tot verwarring. En heb ik ineens zoveel meningen in mijn hoofd, dat ik even kwijt ben wat ik zelf vind, voel, ervaar.

Zodra ik me daar bewust van word, probeer ik alleen te luisteren naar mezelf. En wat ik zelf vind en voel.

En kan ik daarmee verder.

Je wordt wakker. Hangt een tijdje tussen droomland en wakkerheid in. En dan komt je hoofd op gang.

Het denkt, peinst, kijkt vooruit, maakt zich zorgen, probeert los te laten, overdenkt, maakt plannen en vormt gedachten. Negatief, positief en alles daar tussenin.

Het hoofd is aan. En pas als je aan het einde van de dag weer in slaap valt, verandert het.

Dan gaat het in onbewuste modus verder in je dromen.

Ik zit nu in een stukje Niemandsland, tussen het eindelijk vinden van een baan en het daadwerkelijk beginnen bij die baan.

Zeeën van tijd die niet meer opgevuld hoeven te worden met eindeloos solliciteren.

Misschien moet ik dit als vakantie gaan beschouwen.

abcdefghijklmnopqrstuvwxyz

• Dit zijn ze dan. De letters waar we het allemaal mee moeten doen.
• Communiceren.
• Onszelf duidelijk maken. Anderen begrijpen. Gevoelens uitdrukken. Meningen verkondigen.
• Vaak gaat dat goed. Net zo vaak gaat dat minder goed.
• Er zijn vele woorden afgesproken waarvan de betekenis duidelijk is.
• Maar dan nog.
• Heeft iedereen zijn eigen context.
• Interpretatie.
• Verwachtingen.
• Onzekerheden.
• We hebben allemaal dezelfde 26 letters om ons uit te drukken.
• En toch is communiceren soms het lastigste dat er is.

• 1) Naar lokale bandjes gekeken en geluisterd.
• 2) Gedanst op een mengeling van electro, pop en Beatlesliedjes.
• 3) Gepraat met een transseksueel die blij was vanuit een klein dorpje naar een stad te zijn verhuisd.
• 4) Me laten verrassen door zo’n onverwachte wending van het leven.
• 5) Herinneringen opgehaald.
• 6) Naar de toekomst gekeken.
• 7) In het nu gebleven.
• 8) Een etentje gehad waarvan de tafeldekking me aan Kerst deed denken en mijn wijnglas aan Oud&Nieuw.
• 9) Allerlei computerspelletjes gespeeld.
• 10) Voor het eerst in mijn leven de Koningin in het echt gezien.
  
  

Tijdens de gymlessen op de middelbare school, wilde ik graag en vaak even het lokaal uit om wat water te drinken. Ik kreeg dorst van al dat gesport. En ik vond niet alle gymlessen even leuk en even wat water drinken was een handige en legitieme manier om even het lokaal uit te mogen en zo een paar minuten korter over bokken te springen, ballen te vermijden of rondjes te rennen.

Een van mijn gymleraren liet me echter nooit zomaar gaan. Volgens hem was het namelijk niet goed voor je om grote slokken koud water in een warmgesport lichaam te brengen. Wat wel werd aangeraden: kleine slokjes en liefst ook nog even in de mond houden, zodat het water wat meer op lichaamstemperatuur was voordat het mijn slokdarm en verdere lichaam in ging.

Nog altijd denk ik daaraan en komt het naar boven als ik gesport heb. En terwijl ik de mensen om me heen gulzig water naar binnen zie werpen, neem ik kleine slokes. En denk aan de gymlessen op de middelbare school.

1. 1) De herfst is aan het beginnen en ik ben daar wel blij mee.
2. 2) Ik heb een baan.
3. 3) Ik merk dat ik moet 'afkicken' van het zoeken naar vacatures en het schrijven van sollitatiebrieven.
4. 4) Mensen die hard praten, zodat iedereen in de omgeving ze wel moet horen, daar heb ik niks mee.
5. 5) Mooie films kijken is goed voor mijn gemoed.
6. 6) Met mijn benen/voeten/ondersteunende zooltjes voelt het nog steeds niet goed.
7. 7) Het positieve denken lukt me niet 24/7, maar ik probeer het wel.
8. 8) Het is de hoogste tijd om mijn ramen schoon te maken, maar ik stel het steeds uit.
9. 9) Op baangebied is er de laatste dagen nog veel meer leuks op mijn pad gekomen, daarover binnenkort meer.
10. 10) Ik ga intens en lui genieten van mijn vrije tijd nu ik er nog zoveel van heb.

Soms zie je een film, die je bewust maakt van het leven dat in je leven kan zitten. Een film die hoopvol, liefdevol, grappig, schattig, realistisch en aandoenlijk is. Unmade beds is zo'n film.

Ik liep gisteren in ieder geval met een verzadigd gevoel en een grote glimlach de bioscoop uit.

Speciale tweets van gisteren, allemaal over een bijzonder ding:

kreeg net een telefoontje met heel goed nieuws voor me, maar moet het even verwerken voordat ik het de wereld in ga gooien..

't goede nieuws is dus dat ik een baan heb! dringt nog niet helemaal tot me door. na 5 maanden solliciteren en gesprekken is 't ook vreemd.

Solliciteren was mijn dagelijkse bezigheid en dat stopt dan ineens. Val in een soort gat, maar dan omgekeerd en positief. #isbeetjebeduusd

@2keernl @Zezunja @wolkonijn @Kaatster @jooch5 @Catharuna bedankt! de naam van de organisatie hou ik even voor me tot contract getekend is..

Het is in 'n baan bij een kleine organisatie die iets met milieu doet. ik ga daar alle bijeenkomsten/congressen (kleinen groot) organiseren.

Een paar maanden geleden was ik ervan overtuigd dat ik binnen onafzienbare tijd naar een andere stad verhuisd zou zijn en daar werk zou hebben. Het leek me een kwestie van graag willen en heel hard zoeken en dan maar afwachten. Ik heb iedereen in mijn wijde omgeving laten weten dat ik binnenkort zou gaan. Heb dingen afgezegd. Stopgezet. Ik zou dat gewoon gaan doen.

Nu, maanden later, ben ik erachter gekomen dat het niet altijd zo werkt. Zowel het vinden van een huurruilwoning en het vinden van een baan daar is me nog niet gelukt. Een paar weken geleden kwam ik tot de conclusie dat dit misschien niet de tijd is. Dat er ook een kans is dat het niet gaat lukken. Nooit of voorlopig niet.

Dat gaf rust.

Mijn vizier staat nu weer helemaal open in plaats van gericht op een klein stukje en verder niks. Ik richt me op daar. Op hier. En alles daar tussenin.

En ben benieuwd.

• In de 24 uur die zich afspeelt tussen vanochtend 8.00 en maandagochtend 8.00 was en is er tijd voor:
• 6 uur slaap
• 9 1/2 uur wakker zijn
• 8 1/2 uur slaap
• Niet zo bevorderlijk voor een goed ritme en dagindeling.
• Dat is het vervelendste van werken in de nacht.
• De baan en alles eromheen zal ik missen.
• Het werken tijdens dance-avonden tot soms 7.15 niet.

Er zijn van die dagen, dan zijn mijn dromen zo vol en nog zo volop bezig als ik opsta, dat het lijkt alsof ze eigenlijk nog niet klaar zijn. Dan voelt het net alsof ik halverwege een film weg moet en blijf ik vaak nog een tijdje nieuwgierig naar hoe het is afgelopen.

• Uitrusten van een zondags feest.
• Projectbespreking bij leuke organisatie.
• Recensie schrijven.
• Naar mooi concert.
• Theedrinken met een vriend.
• Bijlezen in de bieb.
• Orde in geldzaken pogen te scheppen.
• In eigen huis uit eten.
• Speeltuinhangen met twee vriendinnen met kinderen.
• Uitlezen van een boek.
• Begrafenisdag.

Sinds het begin van mijn mobiele telefoon-tijdperk had ik een abonnement bij Orange. En daar was ik tevreden mee. Qua bereikbaarheid. En weten waar je aan toe was. Nooit heb ik erover nagedacht om van provider te veranderen. Ik vond het gewoon best zo. Ik nam steeds een nieuw abonnement voor een jaar. En een nieuwe telefoon, eentje waar ik niks extra voor hoefde te betalen. Zoveel interesseert een mobiel me nou ook weer niet. Als ik maar kan bellen en smsen en het ding niet te groot is.

Een tijd geleden is Orange overgenomen door T-Mobile. En moest ik verplicht een andere provider kiezen. Aangezien er zoveel providers en soorten abonnementen zijn en ik ik het niet zo zag zitten om me daar helemaal in te verdiepen, ben ik mee gegaan naar T-Mobile. Groot voordeel was ook dat ik niet echt hoefde over te stappen en dus ook geen nummerbehoud hoefde te doen. Ik heb al jaren hetzelfde telefoonnummer en de kans dat ik door een fout met nummerbehoud mijn vertrouwde nummer kwijt kan raken, dat zag ik niet zitten.

• Maar ik denk dat ik binnenkort de gok moet wagen.
• Ik ben namelijk helemaal niet zo tevreden met T-Mobile. Mijn bereikbaarheid is minder goed. En de handige functie dat je via hun site kon zien hoeveel beltegoed je nog had, doet het al maanden niet meer. Een vraag via de site stellen kan ook niet. En telefonisch is 'deze optie tijdelijk niet beschikbaar'. Ik vind ze sowieso slechter bereikbaar.

Ik ben bij alles heel merktrouw: gedeeltelijk uit gemakzucht en gedeeltelijk omdat je weet wat je hebt, en niet wat je krijgt als je ergens anders naartoe gaat. Maar binnen nu en een maand of twee ga ik me dan toch maar een oriënteren in de grote en verwarrende wereld van de mobiele telefonie providers.

• Amper twee weken geleden sprak ik een vriendin en haar vader bleek kanker te hebben.
• Het was vergevorderd en ze zouden kijken hoelang ze het nog konden onderdrukken.
• Zondag was ik op een festival waar zij ook zou zijn.
• Tegen het einde van de dag probeerde ze me te bellen.
• Ik smste terug dat bellen niet echt handig is op het lawaaierige terrein en of ze er eigenlijk ook was.
• Nee.
• Haar vader was die ochtend overleden.
• Hij was 61.
• Ik leef met haar mee.
• Maar heb geen idee hoe zij zich nu voelt.
• Ik kan me niet voorstellen hoe het voelt om een ouder te verliezen.

soms zit je hoofd zo vol met ideeën, borrelende mogelijkheden en grootse gedachtes, dat ze er niet in mooie volzinnen uit gaan komen

'gezien de samenstelling + onze doelstellingen gaat onze voorkeur uit naar kandidaten onder de 30 jaar'. toch 'n vorm v leeftijddiscriminati

vertyping: benieuwdsgierig

*gaap* nachtje slapen in een grote tent in een weiland aan overkant vd Waal is niet goed voor de nachtrust. wel bijzonder

@datzagik dat nummer van 22 pistepirkko had ik lang niet meer gehoord. bedankt voor de herinnering!

leuke dingen! Doornroosje en Productiehuis ON presenteren Rock ON Roll in studio Bigmouth. even kijken van wie ik verhalen wil horen..

bijzondere zin: "U raakt niet in de war van het afhandelen van vele zaken die tegelijkertijd uw aandacht behoeven."

@soyrosa ik kan me daar ook aan storen. ik stuur in zo'n geval altijd een mail terug om uit te leggen dat BCC bestaat en waarom 't fijn is..

dikke aardappel-courgette-rode paprika-tomaat-lenteui-linzen-soep #watetenwevandaag

dit is het regen- en stormweer dat ik de afgelopen thuisfilmavonden deze week wilde hebben. vandaag ga ik de deur uit. jammere timing.

ik hoop wel dat de wet-look ondertussen enorm in is geraakt, want ik ga het niet redden om daar droog aan te komen.

Wonend in een flat, met aan alle kanten mensen om je heen, is het slim om er rekening mee te houden dat je soms wat hoort. Muziek. Een huilende baby. Juichende kamer vol mensen bij een doelpunt. Tikkende naaldhakken.

Het valt meestal allemaal best mee, zo om me heen.

Maar wakker worden van muziek. En dan ook nog geen leuke muziek (ik noem "Bambalero" en "Mambo no. 5") is en blijft mijn minst favoriete vorm van geluidsoverlast.

Soms, als het veel vroeger is dan ik op wilde staan, doe ik oordoppen in en probeer verder te slapen. Soms, als oordoppen niet helpen of als het toch een mooie tijd is om op te staan, dan zet ik zelf ook muziek aan. Hard genoeg om die andere muziek niet meer te horen. En ik wacht. Tot die andere muziek zachter gaat. Of uit.

Ik vind het zelf namelijk niet fijn om muziek heel hard aan te hebben staan. Dan vind ik het vaak veel te indringend.

En dus luister ik soms tegen heug en meug naar mijn eigen te harde muziek.

En soms, heel soms is het wel grappig als niet alle mailadressen in de bcc staan, want dan krijg je ineens allemaal reacties achter elkaar in je mailbox:

• Mail van D:
• Lieve allemaal,
• vanaf heden ben ik te bereiken op 06 ********
• #
  Mail van J:
• Lieve allemaal,
• Mocht ie niet opnemen kunt u mij bereiken op +316 ********
• # 
• Mail van O:
• Lieve allemaal,
• mocht je D niet bereiken, maar wil je, om wat voor reden dan ook, J niet willen spreken,
• kunt u mij bereiken op: +31 6 ******.
• # 
• Mail van R: 
• En mocht je ook keuze C niet willen spreken wil ik de D wel uithangen op 06.***.***.**
• met vriendelijke groet,
• Helpdesk rariteiten cabinet
• #
• Mail van P: 
• en mocht er iemand willen werken op stekkerfest!? 12 september>
• hoor het graag!
• P.
• www.zoekjestekker.nl
• #
• Mail van A:
• Ik ben in principe ook altijd bereikbaar op t nummer 06********,
• behalve dinsdagavond bingo avond.
• #
• Mail van JH: 
• Voor het boeken van de volgende acts kunt u mij bereiken op +316 ********
• www.myspace.com/funkaflex 
• www.myspace.com/captainhell 
• www.myspace.com/daboetiesjeeka 
• Groet, JH.
• #
• Mail van De: 
• ik heb je nummer niet P.... ;)
• #
• Mail van P:
• 06********
• #
• Mail van B: 
• mocht geen van allen aanspreekbaar of bereikbaar zijn, rotate +316********
• cheers
• #
• Mail van K:
• werken doe ik al p. :)
• en mocht iemand op zoek zijn naar comfort dan is de comfort zone met of zonder camping altijd bereikbaar onder t nummer 06********
• never feel alone, feel at home in your comfort zone!
• #
• Mail van JtP:
• ik ben niet te bereiken, behalve voor niet-dringende zaken (06********-->keuzemenu toets 3-->vragen naar j)
• #
  

-Vanwege de privacy heb ik de namen afgekort en alle nummers natuurlijk maar even omgezet in sterretjes-

De jongen die voorbij kwam lopen, zag eruit zoals zoveel jongens van zijn leeftijd. Trainingsbroek aan. Pet op. Capuchon van zijn vest over de pet heen. Stoer loopje. Coole blik.

Even later liep hij de andere kant uit. Met een bloemstuk in zijn hand dat men gebruikt als rouwbloemstuk bij een begrafenis of crematie.

Hij deed nog steeds zijn stoere loopje.

Maar stoere loopjes vallen nogal in het niet als je ondertussen een rouwbloemstuk in je handen hebt.

Agenda's van 2010 zijn al te koop in de winkels.

Het duurt nog bijna 4 maanden voordat het nieuwe jaar begint en nu al kan je een agenda kopen en beginnen met het plannen van de eerste dingen.

Er komen nog om en nabij 120 dagen, voordat het 1 januari is.

120 dagen oftewel 2880 uren waarin er vanalles kan gebeuren. Dagen waarin mensen rennen, vliegen, haasten en roepen 'dat de tijd altijd zo snel gaat'.

Het is ook niet zo vreemd dat de tijd snel gaat als je vier maanden voor het nieuwe jaar al begint met dat jaar.

In plaats van in het nu te leven.

Mijn ouders liepen afgelopen zondag door het kleine Noord-Brabantse stadje waar ze wonen en zagen bij een shoarma/kebap/pizzazaak ineens het woord kapsalon staan. Mijn moeder vond het apart, om een kapsalon in een eettent te vestigen, maar was ook nieuwsgierig naar de prijzen en ging binnen navraag doen. De aanwezige werknemers gingen heel serieus in op haar kappersvragen, tot langzaam duidelijk werd dat er helemaal geen haar werd geknipt daar. Kapsalon bleek een naam voor een schotel.

Gisteren vertelden ze me dit verhaal en ik was net zo verbaasd. Hoe komt iemand erop om een schotel eten de naam 'kapsalon' te geven? In een kapsalon wordt je haar geknipt en het heeft niks met eten te maken. Verwarrend hoor.

Vandaag op twitter zag ik de naam 'kapsalon' weer voorbij komen en bleek het in Rotterdam en omgeving een heel gewone naam voor die specifieke schotel te zijn.

De wereld wordt steeds kleiner, maar zelfs in dit kleine Nederland blijken er toch regionale verschillen te zijn.

"Het is natuurlijk veel beter nutteloze dingen te weten dan helemaal niets."

 Seneca