• Mijn beste vriendinnetje van tot en met ik ongeveer 12 was.
• Een van mijn klasgenoten van de lagere school.
• Mijn kleuterjuf.
• En meer vage en bekendere gezichten kwam ik tegen.

Vandaag was er een culturele dag in mijn geboorte- en oprgroeidorp. Een hedendaags reisje door het verleden.

In het hoekje van een van mijn ramen zit een spin in zijn web. Buiten. Ze zit in haar web, wiegt mee als de wind waait. En wacht. Tot er een smakelijk hapje in haar netten verstrikt raakt.

Als deze spin iets groter zou zijn en binnen in mijn huis zou lopen, zou ik er zo ver mogelijk vandaan blijven. Ik heb het niet zo op spinnen.

Deze zit echter veilig buiten mijn huis. Ik kijk er soms naar. Hoe ze wacht. En niks anders te doen heeft dan wachten. Gisteren voelde ik me een beetje schuldig. Ik gooide een stofhoopje uit mijn raam en het waaide haar web in. Hoopvol klauterde ze er op af. Hongerig wellicht. Spinnen eten echter geen stof. Ze eten beestjes.

En zo wacht de spin. Tot er iets eetbaars haar nest in vliegt. Of waait.

Over geduld gesproken.

Ik had een nummertje getrokken. Maar ik bleek bij een niet-nummertjesbalie terecht te kunnen. Geholpen en met nog steeds een geldig nummertje in mijn hand, liep ik de deur uit. Een vrouw wilde naar binnen. Dit korte gesprekje volgde:

• Ik: "Als u een nummertje wilt, ik heb een ongebruikte over."
• Zij: "Nee bedankt, ik kom met de fiets."

Wat dacht zij dat ik aan haar vroeg? Ik heb geen idee.

Liefde. Die er is. Maar er niet kan zijn.

Ik keek naar Tristan en Isolde en werd gegrepen door dit oude verhaal over de liefde die er niet kon zijn. Vanwege herkomst. Verschillende landen. Oorlog. Eer. Familie. Trouw.

Mijn eerste gedachte was dat de liefde in deze moderne tijden in ieder geval niet om deze redenen niet kan slagen.

Daarna bedacht ik me dat er in vele landen, stammen, geloven en culturen dit soort tragische verhalen vast nog steeds gaande zijn.

me beseffen dat als ik met ov-vervoer ga reizen in a'dam/r'dam, ik niet ga zwaaien met strippenkaart, maar moet weten hoe ovchipkaart werkt. 

Moderat luisteren via 3voor12. oh, wat een deceptie! het is niet het hele LL-concert, maar slechts 'n paar nummers. hmpf. 

fotocompliment van de dag: "Valt me op dat je oog hebt voor het ongewone, dat doe je heel goed." dankje  

de stem van die vrouw in de hema-reclame begint me steeds meer op mijn zenuwen te werken. 

@Lein77 dan moet je @michielveenstra eens gaan volgen hier, die voert al weken (?) aktie tegen te vroege pepernoten  

ik was wakker en draaide lui nog even om. dan word ik altijd overvallen door de vreemdste en onwerkelijke dromen. Gaap

En dan gaat een gesprek ineens zo: 

• Hallo!
• He, hoi, hoe is het?
• Net fijn gewerkt gewerkt, en jij?
• Een tijdje in de bieb gezeten. Nu op weg naar huis om thuis wat te rommelen. Heb trouwens in de bieb net een artikel gelezen over verlichting, echt heel boeiend.
• Oh?
• Over iemand die in een band zat en ineens besloot om anders te leven en dagelijks uren te mediteren.
• Mediteren?
• Ja, hij kwam tot de ontdekking dat..
• Oh haha, zo'n soort verlichting, je had het over thuis rommelen en ik ik dacht dat je het over lampjes enzo had.

• Het is weer een levendige en bruisende bedoeling in mijn leven.
• Op een fijne manier.
• Dingen stromen. Kansen dienen zich aan. Ideeën worden geboren. Mogelijkheden worden duidelijk.
• En ik heb er vertrouwen in.
• Dat de dingen goed gaan komen.
• Plannen werkelijkheid gaan worden.
• Ik een richting op zal gaan.
• Al heb ik geen idee hoe.
• Maar daar maak ik me niet druk om.
• Het gaat om het vertrouwen.
• En het nu.

.. (en probeer het je voor te stellen met een trage en ietwat verveelde mannenstem) ging ongeveer zo:

"Dames en heren, u heeft vast gemerkt dat we sinds vetrek langzamer rijden dan gewoonlijk. Dat komt omdat er een Museumtrein met zoveel haast was, dat zij voor ons op het spoor mochten. Dus terwijl zij kalmpjes aan voor ons uit kachelen, rijden wij er op ons dooie gemakje achteraan. Het zij zo. Het zou kunnen dat we daardoor wat aansluitingen missen. Onze excuses daarvoor."

• Er is een zender waar ik altijd blijf hangen als ik aan het zappen ben. Animal Cops op Animal Planet-zender. Waar allerlei soorten dieren gered worden.
• Omdat hun bazen niet weten dat kippen iedere dag vers water nodig hebben, dat het niet gezond is om 35 katten in een klein kamertje te houden, dat een ingegroeide hondenhalsband niet normaal is of dat een hond buiten aan een korte lijn en zonder beschutting dierenmishandeling is.
• Ook zijn er mensen die halsoverkop verhuizen en hun huisdieren in hun dichte huis achter laten.
• Fascinerend om te zien hoe vreemd en onnadenkend sommige mensen met dieren omgaan.
• Bijzonder om te zien hoe betrokken en liefdevol anderen met dieren omgaan.
• En grappig om te merken dat ik steeds meer over dieren leer.
• Zo viel het me afgelopen weekend op dat ik zelf contact zocht met allerlei soorten honden en ze zowaar ging aaien.
• Terwijl ik er meestal met een boogje omheen liep.
• Tv kijken is soms best leerzaam.

Geen woorden, maar beelden. Stukjes beeld, beter gezegd. De grotere versies, en meer foto's, vind je als je hier klikt.

Een vriendin past een aantal weken op een huis in de procincie Zeeuws-Vlaanderen. In een dorpje met 30 huizen. Dit weekend ben ik daar. Het huis is groot en knus. Er staat een fijne hangbank. De zee ligt op 5 minuten loopafstand. De tuin staat vol met onder andere appel-en perenbomen, een relaxte ligtstoel en een prieeltje om te zitten. Er is een bad in huis. Het is gezellig met die vriendin. En vandaag ontdekte ik in de hoek van de tuin een trampoline.

Een weekendje weg naar mijn hart.

Ruim een week geleden had ik het hier over positief denken en de moed erin houden. De afgelopen dagen gaat het allemaal niet zo voorspoedig op geld- en baanzoekgebied. De grote uitdaging is natuurlijk om juist nu optimistisch te blijven en extra mijn best te doen om positief te denken.

Vooralsnog lukt het me aardig. Maar het gaat niet vanzelf.

In het boek stond ook dat het hard werken zou zijn. Ik begrijp nu steeds beter wat ze daarmee bedoelt.

• Binnen.
• Was het warm, benauwd.
• Een stap buiten.
• En de warmte daar viel als een fijne deken over me heen.
• Het briesje maakte het een aangenaam geheel.
• De eerste glimlach van de dag overviel me.
• Zo vroeg in de ochtend.

Al een tijdje werkzoekend en zinkt de moed je in je schoenen als je weer een brief krijgt met daarin de zin“we hebben honderden reacties gekregen en een strenge selectie gemaakt, u zit daar helaas niet bij’?

Wat tips om de moed en het vertrouwen er in te houden:

-          Neem soms even rust van het zoeken naar vacatures en het schrijven van (open) sollicitatiebrieven. Niemand kan 7 dagen per week bezig zijn met zoeken wat hij wilt/zichzelf zien te verkopen. Neem dus rust. Doe even heel iets anders. Een dag. Een week. Wat je nodig hebt. En ga opgeladen weer verder.

-          Maak (met behulp van vrienden, ex-collega’s, familie, een coach) een competentie- en waardenprofiel. Wat kan ik eigenlijk? En wat zoek ik precies? Blijf gefocused.

-          Laat je leven niet stilstaan ‘omdat je tegen die tijd misschien een baan hebt’. Dat werkt frustrerend als de baan langer op zich laat wachten dan gehoopt. Plan dus een weekend weg. Begin wél aan die cursus die iedere maandagavond is. Plan een doordeweeks dagje dierentuin.

-          Vele vacatures komen niet eens in een krant of op sites: zoek dus organisaties op waar je graag zou willen werken en stuur een open sollicitatie. Geef aan wat je kan, wat jij jezelf daar ziet doen. Het werkt vaak nog beter als je vantevoren belt en navraagt aan wie je die brief kan richten.

-          Zorg dat iedereen in je omgeving weet dat je werk zoekt en wat je zoekt. Ook om bovenstaande reden. Laat alle vrienden, familieleden en vage bekenden met je meedenken. Gebruik je sociale internetkanalen: hyves, facebook, twitter enzevoorts. Misschien zien anderen een vacature die jij over het hoofd had gezien. Misschien hoort er iemand dat er ergens een vacature vrij gaat komen. Schroom niet om iedereen te vragen, in deze tijden kan het gebeuren dat je werkeloos bent, dat zegt niks over jou of je kwaliteiten!

-          Word je niet uitgenodigd voor een gesprek bij een baan die je zelf goed vond passen: vraag dan om een uitleg. Is je opleiding niet passend genoeg? Kwam je enthousiasme niet over in je brief? Vraag. En leer.

-          Verander soms van omgeving voor het schrijven van je brieven: als je een laptop hebt, schrijf dan eens een brief in de bieb of in een cafe of bij anderen. Nieuwe omgeving, nieuwe blik, nieuwe inspiratie.

-          Neem de tijd om dingen te doen waar je als werkende nooit de tijd voor had/nam. Ga een dag (of twee) aan de slag om jaren aan foto’s in te plakken. Verf die muur. Schuur dat kastje. Stuur iedereen die je kent een handgeschreven kaartje. Maak die lange wandeling. Lees die boeken uit waar je nooit aan toe kwam. Leer breien. Verschuif je meubels.

-          Het is makkelijk om stil te staan bij alle afwijzingen. Sta ook stil bij de dingen die wel positief waren. Dat je ergens op gesprek mocht komen, en misschien zelfs op een tweede. Dat ze ergens onder de indruk waren van je c.v.

-          Heb vertrouwen en zie dit als een waardevolle periode waarin je veel kan leren over jezelf.

Soms kom je iemand tegen die zo defensief is in zijn praten en houding, dat er als vanzelf een defensief gesprek uit komt. Waarbij je alles wat je zegt, lijkt te moeten verdedigen, en er geen enkel antwoord goed is. Zelfs als je positief reageert op die ander en je het met hem eens bent, wordt dat argwanend ontvangen.

• Hoe vermoeiend.
• Voor die ander.

Ik kon gewoon opstaan en weglopen. Hij neemt zijn defensieve zelf in al zijn gesprekken mee.

• Wanneer besteed jij je tijd nuttig?
• Als je dingen doet die 'men' als nuttig bestempelt?
• Als je doet wat fijn voelt?
• Als je niet echt iets doet, maar je wel vermaakt?
• Als je zelf het idee hebt dat je nuttig bezig bent?
• En waarom hechten veel mensen zoveel waarde aan het nuttig besteden van je tijd?
• Is het anders zonde?
• Worden ze anders jaloers?
• Doe je het dan verkeerd?
• Wat houdt nuttig je tijd besteden eigenlijk in?

De afgelopen maanden heb ik veel gesolliciteerd. En daar ben ik nog steeds mee bezig. Na een periode van lichtelijke wanhoop die pas ineens over me heen viel, ben ik sinds kort weer vol goede hoop op een goede afloop binnenkort.

Vandaag bedacht ik me hoe ondankbaar en oncommunicatief de meeste organisaties zijn.

• Een reactie waarin ze me danken en me vertellen wanneer ze verwachten me verder kunnen berichten, krijg ik zelden.
• Van de organisaties die me wel zo'n reactie sturen, hoor ik soms vervolgens niks meer.
• Pas als ik na een tijdje zelf om opheldering vraag, komt er vervolgens een antwoord.
• Maar vaak krijg ik geen reactie.
• En dat vind ik nogal onbeschoft.
• Ik neem de moeite om interesse en tijd in hun organisatie te stoppen, om duidelijk te maken waarom ik daar graag wil werken en waarom ik geschikt denk te zijn.
• En vervolgens nemen ze niet eens de moeite om een kort berichtje terug te sturen.

Dat vind ik maar een vreemde gang van zaken.

• Zondag.
• Overdag.
• Duitsland.
• Park.
• Dj's.
• Muziek.
• Dansen.
• Vrienden.
• Zon.
• Buiten.
• Ik ga vandaag naar daar.

Pas bestelde ik wat kleine dingen via de website vol mooie spullen van ontwerburo Tas-ka. Een pakketje krijgen via de post is leuk. En een pakketje krijgen waar je bestelde spullen vrolijk zijn ingepakt is natuurlijk dubbel zo leuk!

Op mooie en warme dagen is het de bedoeling dat je buiten bent als je kan. Want zo schijnt dat te horen met mooi weer. Vrijwillig binnen zitten in plaats van op een terras, aan het water, in een park: dat kan natuurlijk niet.

Dat is natuurlijk een beetje vreemd.

Niet iedereen wordt er blij van om in warmte en felle zon te zijn. Er zijn mensen die er hoofdpijn van krijgen, er door flauwvallen, snel verbranden, allergisch zijn of gewoon beter gedijen in een koelere ruimte. 

Ieder zijn eigen voorkeur.

Situatie: ik zit voorovergebogen in de massagestoel en mijn masseuse begint met het masseren van mijn nek.

• M: "Waar heb jij je haar geknipt?"
• Ik (ietwat trots): "Bij K. kappers."
• M: "Het is helemaal scheef!"
• Ik (ietwat verontwaardigd): "Ja, maar dat hoort zo......"

Weer een kort overzichtje met zoekwoorden waarmee mensen op mijn site terecht gekomen zijn. In sommige gevallen vraag ik me af of ze hier vonden wat ze zochten. In andere gevallen vraag ik me sowieso af of ze zochten wat ze vonden. En zoals eerder vind ik het in ieder geval vermakelijk en bijzonder om een kijkje in de zoeklogica van anderen te nemen.

feestje in de bossen

agendawekker

vogelhulplijn

humor ligt op straat, trap er niet in

hijman, zijvrouw

schemerzone bij het slapen

nutteloos gevoel

geld inwerpen en dan douchen

prutsen op bierviltjes

paraplu met een punt waar boodschappen aan worden gehangen

paraplu in huis drogen

telefoonscripts ziekmelding

wisselgeld inspiratie

Ik hoorde vandaag de uitdrukking 'bij Hoevelaken rechtsaf' en mijn hersenen doken ineens een ver verleden in. Halverwege de jaren tachtig. Op de VPRO werd op zondag het programma 'bij Nieuwegein rechtsaf' uitgezonden. Een stukje uit dat programma was altijd voor Professor Zuurbekje en een vrouw. Ik vond het leuk. De latere programma's van Theo & Thea vond ik ook erg leuk. En sommige stukjes uit de film 'Theo & Thea en het tenenkaasimperium'  kunnen mijn zus en ik ons nog bijna woord voor woord voor de geest halen.

• "Zeg maar u hoor."
• en
• "Dat ben ik, je warme bakkertje."

Jeugdsentiment.

Had ik hier pas al een opsomming gemaakt van mijn competenties en kwaliteiten, vandaag heb ik er een hele lijst kernkwaliteiten bij gepakt en alles geselecteerd wat ik op mezelf van toepassing vind. Zolang ik bezig ben met sollicitatiebrieven is het natuurlijk wel belangrijk om zelf te weten en overtuigd te zijn van wat ik kan en wie ik ben.

Kernkwaliteiten: sociaal, meedenkend, sensitief, overzicht houden, creatief denkend, rustig, mensen aansturen, duidelijk, eerlijk, geduldig, gevoelig, handig. humoristisch, initiatiefrijk, relativerend, makkelijke prater, meelevend, nieuwsgierig, organisator, open, oplettend, praktisch, speels, spontaan, tactvol, veelzijdig, verantwoordelijk, vriendelijk, vrolijk, weet te overtuigen, wijs, zelfstandig, ziet verbanden, zorgzaam, zorgvuldig, bemiddelaar.

.. in boekenwinkels!

• Van boven naar beneden:
• Paulo Coelho - De vijfde berg
• Gabrielle Zevin - Ergens
• Panos Kanezis - Het verjaardagsfeest
• Benoite Groult - Een eigen gezicht
• Kristin Marja Baldursdottir - Mistsluier
• Allen gekocht omdat of de auteur en/of de titel en/of de beschrijving en/of de kaft me aansprak.

Een paar weken geleden wist ik echt niet meer wat ik aan het doen was, wat mijn plannen precies waren, waarom die plannen me een goed idee leken en hoe ik ze ooit werkelijkheid kon maken. Ik was mijn werk- en woondoelen een beetje voorbij gestreefd en als een kip zonder kop aan de gang. Dat frustreerde, het werkte niet en maakte me erg chaotisch en zelfs ongelukkig. Of vooral uitgeblust. En moe. Het was tijd om terug naar mijn basis te gaan.

Dus dat deed ik.

Door gezonder te eten. Iedere dag te bewegen. Een paar dagen even helemaal niet aan plannen en toekomst te denken en zo afstand te nemen. Tijd voor mezelf te hebben. Tijd om niks te doen en zo te laten komen wat er kwam. Afstand nemen tot anderen. Een boek te lezen. Op te ruimen. Gewoon. Zijn.

Ook kwam ik een geleend boek tegen over de kracht van het positief denken. En ik begon te lezen. Negatieve gedachten om te draaien. Positieve affirmaties op te schrijven en in mijn hoofd te herhalen. In mijn hoofd is het toch altijd vol met gedachten, dus waarom daar niet bewust positieve gedachten van te maken?

Mijn toekomst blijft nog even onzeker, maar ik heb er wel meer vertrouwen in dat het goed gaat komen.

• Vandaag hopen vele Nederlanders dat ze in een klap miljonair worden. 
• De jackpot is namelijk 27.5 miljoen euro.
• Ik begrijp niet zo goed, waarom er niet 27 prijzen van 1 miljoen worden weggegeven.
• Dan zijn er in een klap 27 mensen miljonair.
• Met 1 miljoen euro zouden vele mensen ook tevreden winnaars zijn.
• Maar psychologisch werkt het schijnbaar niet zo.
• En zijn mensen sneller geneigd een lot te kopen als ze heel veel in een keer kunnen winnen.
• Dus wint er vanavond iemand 27 miljoen euro.
• En ik kan me niet voorstellen dat diegene weet, wat met zoveel geld te doen.

Het blijft me verbazen dat je in meubelwinkels soms een hele slaapkamer kan kopen. Zouden ze ook een balkon hebben? Een zolderkamer? Een schuurtje? Of een tuin misschien?

Zaterdagavond en ik zat met een groepje vrienden bij de film. Voldaan en nog nagenietend bleven we nog even zitten toen de aftiteling begon. Gewoonlijk gaan de lampen op dat moment aan, zodat iedereen weg kan lopen zonder op elkaars tenen te trappen en te struikelen, maar deze keer bleven ze uit. En dat duurde maar. Met mijn buurman maakten we grapjes over de projecteur, die waarschijnlijk in slaap was gevallen en we daarom nog in het donker zaten. We maakten een grapje over met je handen knippen en dat zo de lichten aan zouden gaan en ik klapte twee keer in mijn handen.

En meteen sprongen de lichten aan.

We waren allen onder de indruk en een beetje overrompeld.

• Vandaag ga ik een vriendin helpen verhuizen. Ze gaat werken in de buurt van Utrecht en woont tot nu in Groningen.
• Ze gaat vandaag een nieuwe fase in.
• Als alles was gegaan zoals eerder bedacht en gepland, dan was dit de vriendin geweest waar ik mee zou gaan samenwonen.
• In de woningruilhuis.
• We zouden samen en tegelijk beginnen aan een nieuwe fase.
• Zij heeft werk en woonruimte voor het komende half jaar.
• En ik?
• Ik heb nog niks en blijf zoeken en hopen.

• Vanmiddag.
• Was ik thuis bezig met dingen. Ineens dacht ik aan iets dat ik voor maandag op de post moest doen.
• Geen postzegels in huis, dus fietste ik naar een tntwinkel in de stad.
• Kom ik daar zowaar een goede bekende tegen.
• Waar ik een tijdje mee heb staan kletsen. Dat was gezellig.
• Hij opperde allemaal goede ideeën waardoor ik ineens iets meer zin kreeg om me in de drukte van Lowlands te begeven.
• En had een optie voor me om weer een dagje werk te doen dat ik leuk vind.
• .
• Vanavond.
• Was ik van plan om een lui tv-avondje te hebben.
• Er bleek echter niks leuks op tv, dus ging ik aan de wandel.
• Straatje naar rechts, straatje naar links en ineens zag ik een oude bekende.
• Ze zat met iemand anders in een bushokje. Te schuilen tegen de regen.
• En afhaaleten te eten.
• Het gesprek kwam op ideeën, werk, schrijven en je eigen ding doen.
• .
• Ik hou van dit soort toevalligheden.

In een winkelstraat, bij de gevel van een broodjeszaak hangt een bosje bijen. Volgens ooggetuigen kwam er gisteren ineens een zwerm bijen aan, die zich op de gevel vestigden. In de loop van de nacht hebben ze wonderlijk genoeg de vorm van een pijl aangenomen. En nu zitten/hangen/zoemen/vliegen ze daar. Bureau Toezicht Milieu heeft er naar gekekenn, maar zij mogen niet veel doen, aangezien bijen een beschermde diersoort zijn. Dus de hangen de bijen daar maar. Tot iemand ze alsnog weg gaat halen. Of tot ze het zat zijn. Die bijen. En ze verder vliegen, op weg naar een nieuwe hangplek.

Welke woord is hier verkeerd gebruikt?

Zoals gezien als fotobijschrift op nu.nl

Er wordt me via diverse kanten verteld, dat handig en leuk kan zijn om een creatieve borrel te bezoeken. Vooral nu ik nog steeds in een werk- en huurwoningzoekfase zit. Wie weet met wie ik aan de praat raak en hoe een balletje kan rollen. Klinkt niet verkeerd en 'baat het niet, dan schaadt het niet', toch?

Het ding is alleen dat ik niet zo goed weet of ik daar wel wat te zoeken heb. Ik zie het al voor me, dat ik de stap heb genomen om er naartoe te gaan, er binnenkom, iedereen me aankijkt zo van 'wat doet zij nou hier' en ik me erg ongemakkelijk ga voelen. Valt er ook te netwerken als je werkzoekende bent? En misschien kent iedereen elkaar en sta ik daar als een muurbloempje aan de kant. Of kom ik totaal niet uit mijn woorden en weet ik ineens niet zo goed te vertellen op welke gebieden ik creatief ben.

In de loop der jaren ben ik er wel achter gekomen dat netwerken niet zo eng is als het klinkt en dat ik het ook weleens doe. Maar meer per ongeluk, in de wandelgangen. Niet op een vooral afgesproken plek en ruimte, met allemaal onbekenden.

Ik voel me weer helemaal 15 en onzeker als ik daaraan denk. Zucht.

Update: mijn openheid heeft iets in gang gezet, leuk! Wordt vervolgd.

Als gewoon uit de losse pols wat tekenen iets zegt over wat er zich in je hoofd afspeelt: dit is mijn gedroedel van gisteravond.

• Voor de nodige ontspanning
• kreeg ik vandaag een extra massage.
• Toen ik daarna mijn slippers aan wilde trekken
• zag ik op een van deze een lieveheersbeestje lopen.
• Ik vond het een goed teken.