08 03 05 - 11:44
Gepost door: admin
Het kan verkeren
Nadat de griep een week geleden toch echt weg was uit mijn lichaam, bleek er wel iets achter te zijn gebleven dat me overduidelijk chagrijnig, lusteloos, rusteloos en hopeloos liet voelen.
Ik baalde van de sneeuw, van de zon, mijn stomme baan, de vaagheid der liefde, mijn rotzooi in huis, de regeldingen die altijd moeten gebeuren, de dingen die voorbij gaan en eigenlijk van alles en iedereen in de wereld. Vooral mezelf. Het woord ongelukkig kwam zowaar een paar keer in mijn hoofd terecht en ik heb me regelmatig ongerust afgevraagd af of het de rest van mijn leven zo zou blijven.
En gisteren viel het me ineens op dat ik de afgelopen dagen ineens w?l weer energiek, vrolijk, vol inspiratie, goede zin en ontspannend in het leven sta. Ergens deze dagen is er een omslag geweest.
Het opruimen is eindelijk gelukt; liefde is vaag maar wel aanwezig en in plaats van er steeds over te tobben, vind ik het wel best zo merk ik; er komt een sollicitatiegesprek aan deze week; mijn weekend was z? enorm leuk en gezellig en relaxed en zorgeloos en energiek, dat de maandagdip geen kans had om in te zetten; een relatief onbekende, maar dansgelijkgestemde vroeg of ik binnenkort mee wil rijden naar een leuk uitgaans-iets in een andere stad, dat alleen was al goed voor een grote glimlach; gisteren een goed gesprek gehad met mijn werkgever over mijn komende sollicitatiegesprek en hoe dat d?t werk echt niet mijn ding is.
Er gebeurden ineens allemaal positieve dingen in mijn bestaan.
Gebeurden zij omdat ik me levenslustiger voelde en ik daardoor meer openstond voor al het goede om heen? Of gebeurden zij gewoon en is mijn humeur daardoor 95% verbeterd?
Zouden al die gezegdes over eerst regen en dan zonneschijn dan toch echt een kern van waarheid bevatten?
Ik baalde van de sneeuw, van de zon, mijn stomme baan, de vaagheid der liefde, mijn rotzooi in huis, de regeldingen die altijd moeten gebeuren, de dingen die voorbij gaan en eigenlijk van alles en iedereen in de wereld. Vooral mezelf. Het woord ongelukkig kwam zowaar een paar keer in mijn hoofd terecht en ik heb me regelmatig ongerust afgevraagd af of het de rest van mijn leven zo zou blijven.
En gisteren viel het me ineens op dat ik de afgelopen dagen ineens w?l weer energiek, vrolijk, vol inspiratie, goede zin en ontspannend in het leven sta. Ergens deze dagen is er een omslag geweest.
Het opruimen is eindelijk gelukt; liefde is vaag maar wel aanwezig en in plaats van er steeds over te tobben, vind ik het wel best zo merk ik; er komt een sollicitatiegesprek aan deze week; mijn weekend was z? enorm leuk en gezellig en relaxed en zorgeloos en energiek, dat de maandagdip geen kans had om in te zetten; een relatief onbekende, maar dansgelijkgestemde vroeg of ik binnenkort mee wil rijden naar een leuk uitgaans-iets in een andere stad, dat alleen was al goed voor een grote glimlach; gisteren een goed gesprek gehad met mijn werkgever over mijn komende sollicitatiegesprek en hoe dat d?t werk echt niet mijn ding is.
Er gebeurden ineens allemaal positieve dingen in mijn bestaan.
Gebeurden zij omdat ik me levenslustiger voelde en ik daardoor meer openstond voor al het goede om heen? Of gebeurden zij gewoon en is mijn humeur daardoor 95% verbeterd?
Zouden al die gezegdes over eerst regen en dan zonneschijn dan toch echt een kern van waarheid bevatten?
vijf reacties
Een vriendin van mij zegt altijd: Het leven zit vol met bochten. Soms zit je op een recht stuk en soms komt er weer een bocht aan!
Mo (URL) - 08-03-’05 19:40
Mo (URL) - 08-03-’05 19:40
Ja hoor dat is waar, na regen komt zonneschijn. En mijn glas is soms half leeg, maar vaak ook half vol.
Kaat (URL) - 08-03-’05 20:23
Kaat (URL) - 08-03-’05 20:23
Chantal (URL) - 08-03-’05 12:34